Saccharum officinarum

Saccharum officinarum, yani şeker kamışı, buğdaygiller (Poaceae) familyasından, dünyanın en önemli tarım bitkilerinden biridir. Kökeni Yeni Gine ve çevresine dayanır; bugün tropikal ve subtropikal bölgelerde geniş alanlarda yetiştirilir. Birkaç metre boylanabilen, kalın, boğumlu ve içi şekerli öz dolu gövdelere sahip çok yıllık bir bitkidir.

Gövdedeki öz suyu sakkaroz bakımından zengindir; dünya şeker üretiminin büyük bölümü şeker kamışından elde edilir. Ayrıca melas, rom ve biyoetanol üretiminde kullanılır; şeker çıkarıldıktan sonra kalan lifli artık (küspe) yakıt ve kâğıt hamuru olarak değerlendirilir. Kültür çeşitleri genellikle gövde parçalarıyla vejetatif olarak çoğaltılır. Türkiye'de şeker üretimi esas olarak şeker pancarına dayanır; şeker kamışı ise ancak sıcak kıyı bölgelerinde sınırlı ölçüde yetiştirilebilir.

Saccharum cinsi, tropikal ve sıcak ılıman bölgelerde yayılış gösteren, iri yapılı, çok yıllık ve genellikle öbek oluşturan otları kapsar. Üyeleri kalın, boğumlu ve dik gövdelere, uzun ve şeritsi yapraklara ve tepede büyük, ipeksi tüylü, tüy demeti görünümünde bir salkıma sahiptir. Başakçıklar çiftler hâlinde dizilir ve uzun tüylerle çevrilidir; bu tüyler tohumların rüzgârla taşınmasına yardım eder.

Cinsin üyeleri, yüksek fotosentez verimliliği sağlayan C4 fotosentez yolunu kullanır; bu sayede sıcak ve güneşli ortamlarda hızla büyüyerek büyük miktarda biyokütle üretebilirler. Doğal türler genellikle nehir kenarları, kumlu alüvyonlar ve nemli çukurluklar gibi suya yakın yerleri tercih eder.

Buğdaygiller (Poaceae) familyası, dünyanın en geniş yayılışlı bitki gruplarından biridir. Üyeleri genellikle boğumlu ve içi boş saplara, iki sıra hâlinde dizilmiş, kını sapı saran şeritsi yapraklara ve başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanan gösterişsiz çiçeklere sahiptir. Çiçekler çoğunlukla rüzgârla tozlaşır; meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis tipindedir. Familya; tahıllar, mera ve çayır bitkileri olarak hem insan beslenmesi hem de hayvancılık açısından büyük önem taşır, ayrıca toprağı tutarak erozyonu önlemede rol oynar.