Rymosia pseudocretensis Burghele-Balacesco, 1966

Rymosia pseudocretensis, mantar sivrisinekleri ailesine (Mycetophilidae) ait, 1966 yılında Burghele-Balacesco tarafından tanımlanan bir sinek türüdür. Tür adı, yakın akrabası ve dış görünüşüyle benzediği Rymosia cretensis türüne gönderme yapar; iki tür ancak ayrıntılı inceleme ile ayırt edilebilir.

Rymosia cinsi, mantar sivrisinekleri ailesinin Exechiini oymağına aittir. Üyeleri küçük ile orta boylu, çoğunlukla kahverengimsi renkli sineklerdir. Bu cinsin türleri nemli ve karanlık ortamları sever; erginlere sıklıkla mağara girişlerinde, kaya oyuklarında ve hayvan inlerinde rastlanır. Larvaları mantarlarda ve çürüyen organik maddede gelişir. Türlerin kesin tanısı erkek eşey organlarının incelenmesini gerektirir. Erginlerin vücut uzunluğu cinsin diğer üyelerinde olduğu gibi birkaç milimetreyi geçmez. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; larva dönemi kısa sürer ve pupalaşma çoğunlukla toprakta ya da mantarın içinde gerçekleşir. Ilıman bölgelerde yılda birden fazla döl verebilirler. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve bu süreyi çoğunlukla çiftleşme ile yumurta bırakmaya ayırır; dişiler yumurtalarını larvaların besleneceği mantarların üzerine ya da yakınına bırakır.

Mantar sivrisinekleri (Mycetophilidae), sivrisinekleri andıran ince yapılı, uzun bacaklı ve uzun antenli küçük sineklerdir. Göğüs bölgeleri belirgin biçimde kamburdur, bacaklarında güçlü dikenler bulunur ve kalça bölümleri (koksa) uzundur. Kan emmezler ve insanlar için zararsızdırlar. Erginler kısa ömürlüdür ve çoğunlukla nemli, gölgeli ormanlarda, dere kenarlarında ve bitki örtüsünün altında uçar.

Mantar sivrisinekleri, mantarların ayrıştırılmasında ve orman tabanındaki besin döngüsünde rol oynar; aynı zamanda kuşlar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağıdır. Bazı türler mantar sporlarının taşınmasına da katkıda bulunur. Yaşlı ve doğal ormanlara bağlı türlerin varlığı, ormanların doğallık düzeyinin iyi bir göstergesi kabul edilir. Bu küçük sineklerin tür düzeyinde koruma durumu çoğunlukla değerlendirilmemiştir.