Roncus troglophilus (Simon, 1881)

Roncus troglophilus, yalancı akrepler takımının (Pseudoscorpiones) Neobisiidae familyasına ait küçük bir eklembacaklı türüdür. Fransız araknolog Eugène Simon tarafından 1881 yılında tanımlanmıştır. Tür adı mağara sever anlamına gelir ve türün mağara ve benzeri yeraltı ortamlarına bağlı yaşadığına işaret eder.

Roncus cinsi de Neobisiidae familyasına aittir ve özellikle Akdeniz havzası ile Balkanlar'da çok sayıda türü bulunur. Bu cinsin üyeleri genellikle birkaç milimetreyi geçmeyen, kahverengimsi renkli, görece tıknaz yapılı yalancı akreplerdir. Pek çok türü mağara ya da derin toprak yaşamına uyum sağlamış olup bunlarda gözler küçülmüş veya tamamen kaybolmuş, uzantılar ise uzamıştır. Türler arasındaki farklar pedipalp oranları, kıskaç dişleri ve kıl dizilişleri gibi mikroskobik karakterlere dayanır.

Yalancı akrepler (Pseudoscorpiones) örümceklerle aynı sınıfta yer alan, akrebe benzeyen ancak kuyruğu ve iğnesi bulunmayan küçük eklembacaklılardır. Zehirlerini iğneyle değil, pedipalplerin kıskaç parmaklarındaki zehir bezleriyle kullanırlar. Ağızlarının yakınındaki bezlerden salgıladıkları ipekle tüy değiştirme ve kışlama için küçük odacıklar örerler. İnsanlar için hiçbir tehlike oluşturmazlar. Bu hayvanlar yaprak döküntüsü, yosun, çürüyen odun, taş altları ve mağaralar gibi nemli ve korunaklı ortamlarda yaşar. Kollembol, akar, küçük böcek larvaları ve benzeri minik omurgasızları avlayarak toprak ekosisteminde doğal avcı rolü üstlenirler. Çiftleşmede erkek bir spermatofor bırakır, dişi yumurtalarını vücudunun altında taşıdığı bir kesede korur ve yavrular bir süre annenin üzerinde kalır.

Mağara ve toprak faunasına ait birçok yalancı akrep türünün dağılım alanı dardır; bu nedenle bu canlılar yaşam alanlarının bozulmasına, mağaraların tahribine ve toprak kirliliğine karşı hassastır. Gizli yaşamları ve küçük boyları nedeniyle çoğu türün biyolojisi ayrıntılı olarak bilinmemekte, kayıtları büyük ölçüde uzman çalışmalarına dayanmaktadır.