Rhipidia uniseriata uniseriata (Schiner, 1864)

Rhipidia uniseriata uniseriata, Limoniidae familyasından Rhipidia uniseriata türünün nominat alt türüdür. Tür, 1864 yılında Schiner tarafından tanımlanmıştır. Uzun ve ince bacakları, narin vücudu ve dar kanatlarıyla tipik bir sinek kuşu sineği görünümündedir. Türün güvenilir biçimde tanınması genellikle uzman incelemesi gerektirir.

Rhipidia cinsinin adı, birçok türün erkeklerinde görülen tarak veya yelpaze biçimli antenlerden gelir. Bu cinsin üyeleri genellikle küçük ila orta boydadır ve kanatları çoğunlukla koyu benekli ya da lekelidir. Larvaları çürüyen odun, ağaç özsuyu akıntıları, mantarlar ve nemli organik madde içinde gelişir.

Limoniidae familyası, sinek takımının (Diptera) en kalabalık ailelerinden biridir ve dünyada on bini aşkın türü kapsar. Bu ailenin üyeleri halk arasında sivrisineğe benzetilse de kan emmez ve insanlar için hiçbir tehlike oluşturmaz. Uzun ve ince bacakları, dar kanatları ve narin vücutlarıyla gerçek sinek kuşu sinekleri (Tipulidae) ile akrabadırlar; dinlenirken kanatlarını genellikle vücudun üzerinde katlar veya hafifçe yana açık tutarlar. Bacakları kolayca kopabilir; bu özellik yırtıcılardan kaçmalarına yardım eder. Kanatların arkasında, uçuş sırasında denge sağlayan topuz biçimli denge organları (halter) açıkça görülür.

Ailenin larvaları çoğunlukla nemli ortamlarda gelişir: dere ve kaynak kenarlarındaki ıslak toprak, bataklık çamuru, yosun örtüleri, çürüyen yaprak döküntüsü ve çürümüş odun başlıca yaşam alanlarıdır. Larvalar türüne göre çürükçül beslenir ya da küçük omurgasızları avlar; böylece organik maddenin ayrışmasına ve besin döngüsüne katkıda bulunurlar. Erginler kısa ömürlüdür, çoğu zaman hiç beslenmez ya da yalnızca su ve çiçek özsuyu alır. Gölgelik, nemli bitki örtüsünde dinlenir, alacakaranlıkta ise erkekler sık sık küçük oğul uçuşları yapar. Hem larvaları hem erginleri kuşlar, örümcekler, balıklar ve diğer böcekler için önemli bir besin kaynağıdır.

Bu cinsin türleri Palearktik bölgede, yani Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya'nın ılıman kesimlerinde yaygın olarak bulunur. Türkiye'deki Limoniidae faunası son yıllarda yapılan sistematik çalışmalarla giderek daha iyi bilinmektedir. Türün koruma durumu değerlendirilmemiştir; ancak sulak alanların kurutulması, dere yataklarının bozulması ve su kirliliği, nemli habitatlara bağımlı olan bu sineklerin başlıca tehditleridir.