Puccinellia distans subsp. distans

Puccinellia distans subsp. distans, buğdaygiller (Poaceae) familyasından, Avrupa ve Batı Asya'da geniş yayılışlı Puccinellia distans türünün tipik alt türüdür. Genellikle 20–60 cm boylanan, öbek oluşturan, çok yıllık bir ottur. Çiçek durumu olgunlaştığında dalları geriye doğru kıvrılan, açık ve yayvan bir salkımdır; bu görünüm türün tanınmasında yardımcı olur. Tuzlu topraklara olan dayanıklılığı sayesinde kış aylarında tuzlanan yol kenarlarında da yayılabilmiştir.

Puccinellia cinsi, kuzey yarımkürenin ılıman ve soğuk bölgelerinde yayılış gösteren, çoğunlukla çok yıllık, öbek oluşturan otsu bitkileri kapsar. Cinsin pek çok üyesi tuza dayanıklıdır (halofit) ve tuzlu bataklıklar, kıyı çayırları, tuzlu göl kenarları ve sodalı topraklar gibi diğer bitkilerin zorlandığı ortamlarda yaşar. Bu nedenle tuzlu bozkır ve göl çevresi bitki topluluklarının karakteristik öğeleri arasında yer alırlar.

Bu cinsin üyeleri genellikle ince, dar ve çoğu zaman kıvrık yapraklara, gevşek ya da sık salkım (panikula) şeklinde çiçek durumuna ve birkaç çiçekli, küçük başakçıklara sahiptir. Lemmaları sırtta yuvarlak, ucu küt ve kılçıksızdır; bu özellik cinsi yakın akrabası Festuca ve Poa türlerinden ayırmada kullanılır. Türlerin birbirinden ayrılması çoğu zaman başakçık ve kavuz uzunluğu gibi ince ayrıntılara dayandığından tanımlama uzmanlık gerektirir.

Tuzlu toprakları kolonize edebilmeleri sayesinde bu bitkiler, tuzlanmış alanların ıslahında ve mera olarak değerlendirilmesinde önem taşır. Hayvanlar tarafından otlanabilirler ve tuzlu sulak alanlarda yaşayan böcekler ile kuşlar için örtü ve besin kaynağı oluştururlar.

Buğdaygiller (Poaceae) familyası, dünyanın en geniş yayılışlı bitki gruplarından biridir. Üyeleri genellikle boğumlu ve içi boş saplara, iki sıra hâlinde dizilmiş, kını sapı saran şeritsi yapraklara ve başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanan gösterişsiz çiçeklere sahiptir. Çiçekler çoğunlukla rüzgârla tozlaşır; meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis tipindedir. Familya; tahıllar, mera ve çayır bitkileri olarak hem insan beslenmesi hem de hayvancılık açısından büyük önem taşır, ayrıca toprağı tutarak erozyonu önlemede rol oynar.