Pseudodiamesa nivosa Goetghebuer, 1928

Pseudodiamesa nivosa, çift kanatlılar (Diptera) takımının Chironomidae ailesine ve Diamesinae alt ailesine bağlı bir sinek türüdür. Ad, Latince "karlı" anlamına gelen bir sözcükten türetilmiştir ve türün soğuk ortamlarla ilişkisine işaret eder. Ergin bireyler sivrisineğe benzeyen, ancak sokmayan, koyu renkli küçük sineklerdir.

Pseudodiamesa cinsinin üyeleri Diamesinae içinde görece iri yapılı türlerdir. Larvaları özellikle yüksek dağ derelerinde, kaynaklarda ve soğuk, oksijence zengin göllerde yaşar. Cinsin türleri Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'nın serin ve dağlık bölgelerinde dağılım gösterir; bazıları ilkbaharda karların arasında etkin olarak görülebilir.

Diamesinae alt ailesinin üyeleri genellikle soğuk suya uyum sağlamış türlerdir. Larvaları çoğunlukla dağ dereleri, kaynak suları, buzul ve kar erimesiyle beslenen akarsular ile oksijence zengin, serin göllerde yaşar. Bazı türler kış sonunda ya da erken ilkbaharda, kar ve buz henüz tam erimemişken ergin olarak ortaya çıkar; düşük sıcaklıklarda etkin kalabilmeleri bu grubun dikkat çekici özelliklerindendir. Larvalar taş yüzeylerindeki alg ve diyatome tabakasını, ince organik döküntüyü sıyırarak beslenir.

Chironomidae ailesinin ergin bireyleri sivrisineklere benzer, ancak sokmazlar ve kan emmezler; ağız parçaları körelmiş olduğundan çoğu tür ergin evrede ya hiç beslenmez ya da yalnızca nektar ve tatlı sıvılar alır. Erkeklerin antenleri sık ve uzun tüylerle kaplı, tüy demeti biçimindedir ve dişilerin kanat sesini algılamaya yarar. Dinlenirken ön bacaklarını havaya kaldırmaları, kanatlarının pullu olmaması ve kanat damarlarının sade yapısı onları sivrisineklerden ayıran başlıca özelliklerdir. Erkekler akşamüstü su kenarlarında, ağaç tepelerinde ya da belirgin nesnelerin üzerinde kalabalık çiftleşme sürüleri oluşturur.

Bu sinekler tatlı su ekosistemlerinin en önemli bileşenleri arasında yer alır. Larvalar balıklar, su kuşları ve yırtıcı su böcekleri için temel besin kaynağıdır; organik maddenin parçalanmasına ve besin döngüsüne katkıda bulunurlar. Türlerin su kalitesine, oksijen düzeyine ve sıcaklığa farklı tepkiler vermesi nedeniyle aile, su kirliliğinin ve göl tiplerinin değerlendirilmesinde biyolojik gösterge olarak yaygın biçimde kullanılır. İnsanlara doğrudan bir tehlikeleri yoktur; yalnızca kitlesel çıkışlar sırasında rahatsızlık verebilir, nadiren de alerjik tepkilere yol açabilirler.