Psalidium cribricolle (Dalla Torre & Van Emden, 1936)

Psalidium cribricolle, kınkanatlılar (Coleoptera) takımına ait bir hortumlu böcektir. Hortumlu böcekler familyası Curculionidae içinde, kısa hortumlu böceklerin oluşturduğu Entiminae alt familyasına bağlı Psalidium (Psallidium olarak da yazılır) cinsinin bir türüdür.

Psalidium cinsinin üyeleri orta boylu, siyah ya da koyu renkli, tıknaz ve uçamayan böceklerdir. Kanat örtüleri kaynaşmıştır ve arka kanatlar körelmiştir. Kısa, geniş hortumlarının ucunda belirgin, makas benzeri iri çeneler bulunur; cinsin adı da Yunanca “makas” anlamındaki sözcükten türetilmiştir. Vücut yüzeyi noktalı ve kabaca oyuklu bir doku gösterebilir.

Bu böcekler açık, kurak ve bozkır karakterli alanlarda, çoğunlukla toprak yüzeyinde ve taş altlarında yaşar. Erişkinler genellikle ilkbaharda etkindir ve çeşitli otsu bitkilerle beslenir; larvalar toprakta gelişir ve bitki kökleriyle beslenir. Cinsin yaygın bir türü olan Psalidium maxillosum, yer yer tarım alanlarında genç bitkilere zarar verebilir.

Cins Güneydoğu Avrupa, Anadolu, Kafkasya ve Orta Asya'ya uzanan bölgede yayılış gösterir. Anadolu bu cinsin tür çeşitliliği bakımından önemli bir merkezdir; tür adlarında görülen anatolicum ve cilicicum gibi sıfatlar da bölgeyle ilişkiyi yansıtır.

Hortumlu böcekler (Curculionoidea), başın öne doğru uzayarak bir hortum (rostrum) oluşturmasıyla tanınır; ağız parçaları bu hortumun ucunda yer alır ve dişiler hortumu yumurta bırakacakları bitki dokusunda oyuk açmak için de kullanır. Antenler çoğunlukla dirsekli ve uçta topuzludur. Vücudu saran sert dış iskelet ve kanat örtüleri (elitralar) onları kuruma ve yırtıcılara karşı korur. Kınkanatlılar (Coleoptera) takımının en kalabalık üst familyasıdır ve dünya genelinde on binlerce tür içerir.

Bu böcekler doğada bitki toplulukları ile sıkı ilişki içindedir; bitki dokularını tüketerek otçul besin ağının bir parçasını oluşturur, kendileri de kuşlar, sürüngenler, örümcekler ve yırtıcı böcekler için besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ısırmaz, sokmaz ve zehirli değildirler.