Polysarcus denticaudus (Charpentier, 1825)

Polysarcus denticaudus, çalı çekirgeleri ailesinin (Tettigoniidae) Phaneropterinae alt familyasına bağlı, iri ve ağır gövdeli bir türdür. Charpentier tarafından 1825 yılında tanımlanmıştır. Avrupa’da geniş yayılışlı olan tür, özellikle dağlık bölgelerin çayırlarında bulunur ve bazı yıllarda yerel olarak çok yüksek sayılara ulaşabilir. Adı, dişinin dişli yumurta koyma borusuna gönderme yapar.

Polysarcus cinsinin üyeleri, Phaneropterinae içinde en iri ve en tıknaz yapılı çekirgeler arasında yer alır. Gövde kalın ve etlidir; cins adı da Yunanca “çok etli” anlamına gelir. Kanatlar kısalmıştır ve hayvanlar uçamaz. Renk genellikle yeşil olup bazı bireylerde kahverengimsi ya da sarımsı tonlar görülebilir. Antenler uzun, bacaklar görece kısa ve güçlüdür.

Bu çekirgeler otsu bitkilerle beslenir ve özellikle çiçekli dağ çayırlarında yaşar. Erkekler kısa kanatlarını sürterek oldukça yüksek ve uzun süreli, karakteristik bir şarkı üretir; bu ses, aynı ortamda yaşayan birçok çekirgeden kolayca ayırt edilebilir. Dişiler, yukarı doğru kıvrık ve kenarı dişli yumurta koyma borularıyla yumurtalarını toprağa ya da bitki dokusuna bırakır.

Yılda tek döl verirler; yumurtalar kışı geçirir, ilkbaharda çıkan nimfler yaz başında ergin olur ve erginler yaz boyunca görülür. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır ve bu durum dağlık bölgelerde yerel toplulukların birbirinden ayrışmasına katkıda bulunur. Yoğun otlatma, çayırların sürülmesi ve habitat kaybı bu tür iri ve yavaş hareketli çekirgeleri olumsuz etkileyebilir. Cins, Avrupa’dan Kafkasya, Anadolu ve İran’a uzanan bölgede bilinen az sayıda türden oluşur. Bu iri çekirgeler, kuşlar, sürüngenler ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağı oluşturur ve çayır ekosistemlerinin besin ağında önemli bir yer tutar. İnsanlara herhangi bir zararları yoktur.