Poecilimon luschani luschani Ramme, 1933

Poecilimon luschani luschani, çalı çekirgeleri familyası Tettigoniidae'nin Phaneropterinae altfamilyasına bağlı Poecilimon cinsinden Poecilimon luschani türünün bir alttürüdür ve Ramme tarafından 1933 yılında tanımlanmıştır. Alttürler, aynı türün coğrafi olarak birbirinden ayrılmış ve küçük morfolojik farklarla tanınan popülasyonlarıdır. Uzun antenleri ve kısa, uçmaya yaramayan kanatlarıyla cinsin tipik özelliklerini taşır. Phaneropterinae altfamilyası, yaprak benzeri görünümleri ve dişilerin de ses çıkararak erkeklere yanıt vermesiyle tanınan geniş bir çalı çekirgesi grubudur.

Cinsin bireyleri kısa kanatlı, uçamayan, çoğunlukla yeşil renkli çalı çekirgeleridir. Gövde yumuşak ve tıknazdır; pronotum eyer biçimlidir ve kısalmış kanatların büyük bölümünü örter. Antenler vücut boyunu birkaç kez aşabilecek kadar uzundur. Erkeklerde arka uçtaki serküsler, dişilerde ise yukarı doğru kıvrık, yassı yumurta koyma borusu türlerin ayırt edilmesinde önemli karakterlerdir.

Cinsin üyeleri otçuldur ve genellikle çalılık, çayır, orman kenarı ve dağ yamaçlarındaki otsu bitki örtüsünde yaşar. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır; bu nedenle birçok tür dar alanlara, çoğu zaman tek bir dağ kütlesine ya da bölgeye özgüdür. Ergin dönemleri kısa olup çoğunlukla mayıs–temmuz aylarına denk gelir.

Poecilimon, Tettigoniidae familyasının Phaneropterinae altfamilyasına bağlı, Palearktik bölgenin en zengin çalı çekirgesi cinslerinden biridir. Türlerin büyük kısmı Balkanlar, Anadolu ve Kafkasya'da yayılış gösterir ve Anadolu bu cinsin en önemli çeşitlilik merkezlerinden biri kabul edilir. Türkiye'de çok sayıda tür ve alttür tanımlanmış olup bunların önemli bir bölümü yalnızca ülkemizde bilinmektedir. Bu çekirgeler kuşlar, sürüngenler ve örümcekler gibi pek çok hayvan için önemli bir besin kaynağıdır ve otsu bitki örtüsünün ekolojik dengesinde rol oynar. Dar yayılışlı oldukları için habitat değişikliklerinden kolayca etkilenebilirler. İnsanlar için zararsızdırlar.