Poecilimon hamatus Brunner von Wattenwyl, 1878

Poecilimon hamatus, çalı çekirgeleri (Tettigoniidae) familyasının Phaneropterinae altfamilyasına bağlı Poecilimon cinsinde yer alan bir çekirge türüdür. Tür, 19. yüzyılda çalı çekirgeleri üzerine temel eserler veren Brunner von Wattenwyl tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latincede "kancalı" anlamına gelir. Çalı çekirgeleri, uzun antenleri ve gece ya da gündüz çıkardıkları ötüşlerle tanınan bir böcek grubudur.

Bu cinsin üyeleri orta boylu, tıknaz yapılı çalı çekirgeleridir. Gövde çoğunlukla yeşil tonlarda olup üzerinde küçük koyu noktalar, sırt boyunca açık renkli bir şerit ya da yanlarda sarımsı çizgiler bulunabilir. Kanatlar çok küreltilmiştir; erkeklerde yalnızca ön göğüs kalkanının (pronotum) altında kalan küçük, ses üretmeye yarayan kanat parçaları, dişilerde ise çoğu zaman pul şeklinde artıklar görülür. Bu nedenle bireyler uçamaz. Antenler gövdeden belirgin biçimde uzundur. Dişilerin karın ucundaki yumurta koyma borusu yukarı doğru kıvrık ve kenarları çoğunlukla ince dişlidir.

Yaşam alanları çoğunlukla otlaklar, çalılıklar, orman kenarları ve dağ çayırlarıdır. Bireyler gün içinde bitki örtüsünün arasında saklanır ve yeşil renkleri sayesinde zor fark edilir. Besinleri büyük ölçüde yaprak, tomurcuk ve çiçeklerden oluşur. Erkeklerin ötüşü kısa ve yüksek frekanslıdır; dişiler bu çağrıya kısa ses darbeleriyle yanıt verir. Yumurtalar kışı geçirir, nimfler ilkbaharda çıkar ve birkaç deri değiştirmeden sonra yaz başında ergin olur. Yılda tek kuşak verirler.

Poecilimon cinsi Phaneropterinae altfamilyasının en kalabalık cinslerinden biridir ve yüzü aşkın tür içerir. Cinsin yayılışı Balkanlar, Anadolu, Kafkasya ve Orta Doğu çevresinde yoğunlaşır. Uçamayan bu çekirgeler kolayca yayılamadığından, pek çok tür dar bir alanda, çoğu zaman tek bir dağ kütlesinde ya da bölgede yaşar. Anadolu bu cinsin çeşitliliğinin en yüksek olduğu bölgelerden biridir ve buradan çok sayıda endemik tür tanımlanmıştır.

Dar yayılışlı çalı çekirgeleri aşırı otlatma, otlakların tarıma açılması, yangınlar ve yapılaşma gibi yaşam alanı değişimlerine karşı duyarlıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; doğada kuşlar, sürüngenler ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır.