Poecilimon excicus Karabağ 1950

Poecilimon excicus, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ve Phaneropterinae alt ailesine bağlı Poecilimon cinsinin bir türüdür. Karabağ tarafından 1950 yılında Anadolu'dan tanımlanmıştır. Cinsin pek çok üyesi gibi uçamayan, kısa kanatlı bir çekirgedir ve Anadolu'nun zengin çalı çekirgesi faunasının bir parçasıdır.

Bu cinse bağlı çekirgeler genellikle orta büyüklükte, kalın yapılı ve uçamayan böceklerdir. Renkleri çoğu zaman yeşil ya da yeşilimsi sarıdır; gövde üzerinde koyu noktalar, sırt boyunca açık bantlar görülebilir. Ön kanatlar erkeklerde pronotumun altında kalan küçük ötme organlarına indirgenmiş, dişilerde neredeyse tamamen kaybolmuştur. İnce ve uzun antenler vücuttan uzundur. Dişiler yukarı kıvrık, kenarı dişli, orak biçimli bir yumurta koyma borusuna sahiptir. Yakın türler birbirine çok benzediğinden tür tayini çoğunlukla erkek genital yapıları, serkuslar ve pronotum ayrıntıları incelenerek yapılır.

Bu çekirgeler çayırlarda, çalılık yamaçlarda ve dağlık alanların otlu kesimlerinde bulunur ve yaprak, tomurcuk, çiçek gibi bitki kısımlarıyla beslenir. Yaşam döngüleri yıllıktır: yumurtalar kışı toprakta geçirir, ilkbaharda çıkan nimfler gelişimini tamamlayarak yaz aylarında erginleşir. Erkeklerin ötüşü kısa, tiz ve insan kulağının zorlukla duyabileceği kadar yüksek frekanslıdır; dişiler sesle karşılık vererek eşlerini bulur. Çiftleşme sırasında erkek tarafından dişiye aktarılan büyük sperm paketi dişi için besin kaynağı da olur. Uçamamaları nedeniyle populasyonlar birbirinden kolayca yalıtılır ve bu da cinste yüksek tür çeşitliliğine yol açmıştır.

Cins Balkanlar'dan Anadolu'ya, Kafkasya'ya ve Orta Doğu'ya uzanan bir alanda yüzü aşkın türle temsil edilir; en büyük çeşitlilik Anadolu ve Balkanlar'dadır. Türkiye'deki türlerin çoğu dar yayılışlıdır ve bir kısmı yalnızca birkaç dağ ya da vadiden bilinir. Bu nedenle yaşam alanlarındaki değişiklikler bu türler için önemli bir tehdit oluşturabilir.