Poecilimon doga Ünal, 2004

Poecilimon doga, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ve Phaneropterinae alt ailesine bağlı Poecilimon cinsinin bir türüdür. Ünal tarafından 2004 yılında tanımlanmıştır. Cinsin pek çok üyesi gibi uçamayan, kısa kanatlı bir çekirgedir ve Anadolu'nun zengin çalı çekirgesi faunasının bir parçasıdır.

Bu cinsin üyeleri orta irilikte, tıknaz gövdeli çalı çekirgeleridir. Çoğunlukla yeşil, sarımsı yeşil veya kahverengimsi renktedirler ve vücutlarında sık sık koyu benekler ya da açık renkli çizgiler bulunur. Kanatları büyük ölçüde körelmiştir; erkeklerde ön kanatlar pronotumun altında kalan küçük, ses üreten pulcuklara dönüşmüştür, dişilerde ise bunlar daha da küçüktür. Bu yüzden uçamazlar. Antenleri vücut boyundan uzundur. Dişilerin karın ucunda yukarı doğru kıvrık, yassı ve kenarları dişli bir yumurta koyma borusu bulunur. Türlerin ayırt edilmesinde özellikle erkeklerin pronotum biçimi, serkusları ve karın ucundaki yapılar önemlidir.

Bu çekirgeler çayırlarda, çalılık yamaçlarda ve dağlık alanların otlu kesimlerinde bulunur ve yaprak, tomurcuk, çiçek gibi bitki kısımlarıyla beslenir. Yaşam döngüleri yıllıktır: yumurtalar kışı toprakta geçirir, ilkbaharda çıkan nimfler gelişimini tamamlayarak yaz aylarında erginleşir. Erkeklerin ötüşü kısa, tiz ve insan kulağının zorlukla duyabileceği kadar yüksek frekanslıdır; dişiler sesle karşılık vererek eşlerini bulur. Çiftleşme sırasında erkek tarafından dişiye aktarılan büyük sperm paketi dişi için besin kaynağı da olur. Uçamamaları nedeniyle populasyonlar birbirinden kolayca yalıtılır ve bu da cinste yüksek tür çeşitliliğine yol açmıştır.

Poecilimon, Avrupa'nın güneydoğusu, Balkanlar, Anadolu, Kafkasya ve Orta Doğu'da yayılış gösteren, yüzden fazla tür içeren büyük bir cinstir. Türkiye bu cinsin en zengin olduğu ülkelerden biridir ve buradaki türlerin önemli bir bölümü yalnızca Anadolu'dan bilinir. Dar alanlara bağlı türler, otlatma baskısı ve yaşam alanlarının bozulması gibi etkilere karşı hassas olabilir.