Poecilimon celebi tevfikarabagi Ünal, 2005

Poecilimon celebi tevfikarabagi, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ve Phaneropterinae alt ailesine bağlı Poecilimon cinsinin bir alt türüdür. Ünal tarafından 2005 yılında tanımlanmıştır; adını Türk ortopterolog Tevfik Karabağ'dan alır. Cinsin pek çok üyesi gibi uçamayan, kısa kanatlı bir çekirgedir ve Anadolu'nun zengin çalı çekirgesi faunasının bir parçasıdır.

Bu cinsin üyeleri orta irilikte, tıknaz gövdeli çalı çekirgeleridir. Çoğunlukla yeşil, sarımsı yeşil veya kahverengimsi renktedirler ve vücutlarında sık sık koyu benekler ya da açık renkli çizgiler bulunur. Kanatları büyük ölçüde körelmiştir; erkeklerde ön kanatlar pronotumun altında kalan küçük, ses üreten pulcuklara dönüşmüştür, dişilerde ise bunlar daha da küçüktür. Bu yüzden uçamazlar. Antenleri vücut boyundan uzundur. Dişilerin karın ucunda yukarı doğru kıvrık, yassı ve kenarları dişli bir yumurta koyma borusu bulunur. Türlerin ayırt edilmesinde özellikle erkeklerin pronotum biçimi, serkusları ve karın ucundaki yapılar önemlidir.

Poecilimon türleri otsu bitki örtüsünde, çalılıklarda, dağ çayırlarında ve orman açıklıklarında yaşar. Bitki yaprakları ve çiçeklerle beslenen otçul böceklerdir. Yılda tek döl verirler; yumurtalar toprağa ya da bitki dokusuna bırakılarak kışı geçirir, ilkbaharda çıkan nimfler birkaç deri değiştirmeden sonra yaz başında ergin olur. Erkekler kanat kalıntılarını birbirine sürterek kısa ve tiz sesler çıkarır, dişiler de çoğu zaman kısa seslerle karşılık verir; çiftleşmede erkek dişiye besleyici bir sperm paketi aktarır. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır ve bu durum, dağlık bölgelerde dar yayılışlı çok sayıda türün oluşmasına yol açmıştır.

Poecilimon, Avrupa'nın güneydoğusu, Balkanlar, Anadolu, Kafkasya ve Orta Doğu'da yayılış gösteren, yüzden fazla tür içeren büyük bir cinstir. Türkiye bu cinsin en zengin olduğu ülkelerden biridir ve buradaki türlerin önemli bir bölümü yalnızca Anadolu'dan bilinir. Dar alanlara bağlı türler, otlatma baskısı ve yaşam alanlarının bozulması gibi etkilere karşı hassas olabilir.