Poa supina

Poa supina, buğdaygiller (Poaceae) familyasının Poa cinsine ait, yerde yayılarak büyüyen kısa boylu, çok yıllık bir ottur. Tür adı Latincede yere yatık anlamına gelir.

Toprak üstü sürünücü gövdeleri (stolonları) sayesinde sık ve alçak bir örtü oluşturur. Görünüşü bakımından tek yıllık salkım otuna (Poa annua) çok benzer ve uzun süre onun bir alt türü olarak değerlendirilmiştir. Çiçek durumu küçük, açık bir salkımdır. Çiğnenmeye son derece dayanıklıdır; bu nedenle dağlarda hayvanların dinlendiği yerlerde, patika ve yol kenarlarında, nemli ve azotça zengin topraklarda yaygındır. Son yıllarda gölgeli spor sahaları için çim bitkisi olarak da kullanılmaktadır.

Poa cinsinin üyeleri genellikle yumuşak, dar ve ucu tekne burnu gibi kıvrık yapraklarıyla tanınır. Yaprak ayasının ortasında iki ince çizgi halinde uzanan açık renkli şeritler ve kılıf ağzındaki zarsı dilcik, tür ayrımında kullanılan önemli özelliklerdir. Başakçıklar yassı, birkaç çiçekli ve kılçıksızdır; lemmaların tabanında çoğu türde pamuksu, kıvırcık tüyler bulunur. Çiçek durumu dallanmış, gevşek ya da sık bir salkımdır.

Dünyada beş yüzü aşkın türü bulunan bu cins, çim ve çayır bitkileri arasında en büyük gruplardan biridir. Türleri kutuplardan tropikal dağların zirvelerine kadar serin iklimlerde yayılır ve otlaklar, ormanlar, kayalık yamaçlar ile alpin kuşakta önemli bir bitki örtüsü oluşturur. Pek çok tür değerli bir yem bitkisidir; bazıları ise çim alanlarında yetiştirilir. Rüzgârla tozlaşan bu bitkilerin tohumları küçük ve hafiftir; birçok türde eşeysiz tohum oluşumu (apomiksis) da görülür, bu da tür sınırlarını karmaşıklaştırır.

Avrupa ve Asya'nın dağlık bölgelerinde, özellikle subalpin ve alpin kuşakta yayılış gösterir.

Buğdaygiller (Poaceae), on binden fazla türüyle çiçekli bitkilerin en büyük ve ekonomik açıdan en önemli familyalarından biridir. Bu familyanın üyeleri boğumlu, genellikle içi boş gövdeleri, iki sıra halinde dizilmiş kınlı yaprakları ve kavuz pullarıyla örtülü küçük çiçekleriyle tanınır. Rüzgârla tozlaşan bu bitkiler dünyanın otlak ekosistemlerinin temelini oluşturur, toprağı tutar ve sayısız otçul hayvana, böceğe ve tohumla beslenen kuşa besin sağlar.