Poa nemoralis

Poa nemoralis, buğdaygiller (Poaceae) familyasının Poa cinsine ait, orman salkım otu olarak bilinen çok yıllık bir ottur. Tür adı Latincede korulukta yaşayan anlamına gelir.

Gevşek tutamlar oluşturan ince gövdeleri genellikle 30 ile 90 cm arasında boylanır. Yaprakları dar, açık yeşil ve gövdeden belirgin bir açıyla ayrılır; dilcik çok kısadır. Çiçek durumu narin, gevşek ve hafifçe sarkık bir salkımdır. Yaz başında çiçeklenir. Gölgeye dayanıklılığıyla öne çıkan tür, yaprak döken ve karışık ormanlarda, orman kenarlarında, çalılıklarda, kayalık ve gölgeli yamaçlarda yaygındır. Bu özelliği nedeniyle gölgeli alanlar için hazırlanan çim karışımlarında da kullanılır.

Poa cinsinin üyeleri genellikle yumuşak, dar ve ucu tekne burnu gibi kıvrık yapraklarıyla tanınır. Yaprak ayasının ortasında iki ince çizgi halinde uzanan açık renkli şeritler ve kılıf ağzındaki zarsı dilcik, tür ayrımında kullanılan önemli özelliklerdir. Başakçıklar yassı, birkaç çiçekli ve kılçıksızdır; lemmaların tabanında çoğu türde pamuksu, kıvırcık tüyler bulunur. Çiçek durumu dallanmış, gevşek ya da sık bir salkımdır.

Dünyada beş yüzü aşkın türü bulunan bu cins, çim ve çayır bitkileri arasında en büyük gruplardan biridir. Türleri kutuplardan tropikal dağların zirvelerine kadar serin iklimlerde yayılır ve otlaklar, ormanlar, kayalık yamaçlar ile alpin kuşakta önemli bir bitki örtüsü oluşturur. Pek çok tür değerli bir yem bitkisidir; bazıları ise çim alanlarında yetiştirilir. Rüzgârla tozlaşan bu bitkilerin tohumları küçük ve hafiftir; birçok türde eşeysiz tohum oluşumu (apomiksis) da görülür, bu da tür sınırlarını karmaşıklaştırır.

Avrupa, Asya'nın ılıman bölgeleri ve Kuzey Afrika'da geniş bir yayılışa sahiptir; Kuzey Amerika'ya da taşınmıştır. Türkiye'de ormanlık alanlarda yaygın olarak bulunur.

Buğdaygiller (Poaceae), on binden fazla türüyle çiçekli bitkilerin en büyük ve ekonomik açıdan en önemli familyalarından biridir. Bu familyanın üyeleri boğumlu, genellikle içi boş gövdeleri, iki sıra halinde dizilmiş kınlı yaprakları ve kavuz pullarıyla örtülü küçük çiçekleriyle tanınır. Rüzgârla tozlaşan bu bitkiler dünyanın otlak ekosistemlerinin temelini oluşturur, toprağı tutar ve sayısız otçul hayvana, böceğe ve tohumla beslenen kuşa besin sağlar.