Poa bulbosa

Poa bulbosa, gövde tabanındaki yumru benzeri şişkinliklerle tanınan çok yıllık, küçük bir salkım otudur. Boyu genellikle 10–40 santimetre arasındadır. İlkbaharda hızla gelişir, çiçeklenir ve yaz kuraklığında toprak üstü kısımları kuruyarak yumrularıyla yaşamını sürdürür. Birçok popülasyonda başakçıklar tohum yerine küçük yavru bitkicikler oluşturur ve bitki bu yolla çoğalır. Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya'nın kurak bölgelerinde yaygındır; bozkırlarda, meralarda ve yol kenarlarında sıkça görülür ve erken ilkbaharda önemli bir otlak bitkisidir.

Poa, buğdaygiller (Poaceae) familyasının en büyük cinslerinden biridir ve dünya genelinde yaklaşık 500 tür içerir. Türkçede salkım otları olarak bilinen bu bitkiler ılıman ve soğuk bölgelerde, özellikle dağlık alanlarda yaygındır. Cinsin üyeleri tek ya da çok yıllık, genellikle yumuşak yapılı otlardır. Yaprak uçlarının kayık burnu biçiminde olması ve yaprak ayasının ortasında iki ince açık renkli çizginin bulunması tipik özellikleridir.

Çiçek durumu, birkaç çiçekli ve yanlardan basık başakçıklardan oluşan bir salkımdır. Lemmalar kılçıksızdır ve birçok türde tabanlarında pamuksu, ağ gibi tüyler bulunur. Bitkiler rüzgârla tozlaşır; bazı türler ise tohum yerine yavru bitkicikler oluşturarak ya da döllenme olmadan tohum üreterek çoğalabilir. Türlerin ayrımı başakçık ve lemma ayrıntılarına dayandığından çoğu zaman dikkatli bir inceleme gerekir.

Salkım otları çayır ve meraların önemli bileşenleridir. Besleyici yaprakları otlayan hayvanlar için değerli bir yem kaynağıdır ve bazı türleri çim alanlarında da kullanılır. Yoğun kök sistemleri toprağı tutarak erozyonu azaltır, tohumları ise kuşlar ve küçük memeliler tarafından tüketilir.

Türkiye, farklı iklim kuşakları ve geniş dağlık alanları sayesinde salkım otları bakımından zengin bir ülkedir. Bu otlar, yüksek dağ çayırlarından kıyı kumullarına kadar pek çok yaşam alanında yaban hayatını destekleyen bitki topluluklarının doğal bir parçasıdır.