Plinthisus longicollis Fieber, 1861

Plinthisus longicollis, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının tahtakurusu alttakımına (Heteroptera) bağlı Rhyparochromidae familyasına ait küçük bir yer tahtakurusu türüdür. Tür Fieber, 1861 tarafından tanımlanmıştır ve Plinthisus cinsi içinde yer alır. Eski sınıflandırmalarda bu grup geniş anlamıyla Lygaeidae familyası altında ele alınmaktaydı.

Plinthisus cinsinin üyeleri çok küçük, genellikle 2–4 mm boyunda, parlak koyu kahverengi ya da siyah, yassıca ve uzunca gövdeli yer tahtakurularıdır. Birçok türde kanatlar kısalmış olup bireylerin çoğu uçamaz. Gizli yaşamları ve küçük boyları nedeniyle gözden kolayca kaçarlar. Cinsin Palearktik bölgede çok sayıda türü bulunur ve türler arası ayrım çoğu zaman pronotum biçimi, noktalanma ve erkek üreme organlarının incelenmesiyle yapılır.

Rhyparochromidae, eskiden geniş anlamıyla Lygaeidae familyası içinde bir altfamilya olarak ele alınan, bugün ise ayrı bir familya kabul edilen büyük bir yer tahtakurusu grubudur. Dünyada binlerce türü bulunan bu familyanın üyeleri genellikle küçük ya da orta boylu, kahverengi, gri veya siyahımsı tonlarda, toprak ve döküntüyle uyumlu renklenmiş böceklerdir. Ön kanatlarının zarımsı kısmında yalnızca birkaç belirgin damar bulunur; birçok türde ön bacakların uyluk kısmı kalınlaşmış ve dikenlidir.

Bu familyanın üyelerinin büyük çoğunluğu tohum yiyicidir. Toprak yüzeyinde, taş altlarında, yaprak döküntüsü ve yosun arasında, kuru çayırlarda ve kumluk alanlarda yaşar; yere dökülmüş tohumları emici-sokucu ağız yapılarıyla delip içeriğini emerler. Nimf evreleri erginlere benzer, ancak kanatsızdır ve beş nimf evresinden sonra ergin olurlar. Birçok tür kışı ergin olarak döküntü altında geçirir. Ekosistemde tohum tüketimi yoluyla bitki topluluklarını etkiler, kuşlar, örümcekler ve diğer avcılar için de besin kaynağı oluştururlar.

Tür Palearktik bölgede, özellikle Avrupa, Akdeniz havzası ve Batı Asya'da yayılış gösteren bir gruba aittir. Türkiye, yer tahtakurusu çeşitliliği bakımından zengin bir ülkedir ve bu cinsin birçok temsilcisi Anadolu'nun farklı bölgelerinden bilinmektedir. Küçük boyutları ve gizli yaşamları nedeniyle bu böcekler çoğunlukla toprak eleği, çukur tuzak gibi yöntemlerle toplanır ve kesin teşhisleri için mikroskop altında inceleme gerekir. İnsanlar için zararsızdırlar; ısırma ya da sokma gibi bir tehlike oluşturmazlar.