Pionosomus persimilis Horvath, 1895

Pionosomus persimilis, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının tahtakurusu alttakımına (Heteroptera) bağlı Rhyparochromidae familyasına ait küçük bir yer tahtakurusu türüdür. Tür Horvath, 1895 tarafından tanımlanmıştır ve Pionosomus cinsi içinde yer alır. Eski sınıflandırmalarda bu grup geniş anlamıyla Lygaeidae familyası altında ele alınmaktaydı.

Pionosomus cinsinin üyeleri çok küçük, çoğunlukla 2–3 mm civarında, tıknaz ve oval gövdeli yer tahtakurularıdır. Renkleri genellikle koyu kahverengi ile siyah arasında değişir, kanatlarda açık renkli lekeler bulunabilir. Birçok bireyde arka kanatlar körelmiş, ön kanatlar kısalmıştır; bu nedenle uçamayan bireyler sık görülür. Cinsin türleri özellikle Akdeniz ve Orta Asya'ya uzanan kurak bölgelerde çeşitlilik gösterir.

Rhyparochromidae, eskiden geniş anlamıyla Lygaeidae familyası içinde bir altfamilya olarak ele alınan, bugün ise ayrı bir familya kabul edilen büyük bir yer tahtakurusu grubudur. Dünyada binlerce türü bulunan bu familyanın üyeleri genellikle küçük ya da orta boylu, kahverengi, gri veya siyahımsı tonlarda, toprak ve döküntüyle uyumlu renklenmiş böceklerdir. Ön kanatlarının zarımsı kısmında yalnızca birkaç belirgin damar bulunur; birçok türde ön bacakların uyluk kısmı kalınlaşmış ve dikenlidir.

Bu familyanın üyelerinin büyük çoğunluğu tohum yiyicidir. Toprak yüzeyinde, taş altlarında, yaprak döküntüsü ve yosun arasında, kuru çayırlarda ve kumluk alanlarda yaşar; yere dökülmüş tohumları emici-sokucu ağız yapılarıyla delip içeriğini emerler. Nimf evreleri erginlere benzer, ancak kanatsızdır ve beş nimf evresinden sonra ergin olurlar. Birçok tür kışı ergin olarak döküntü altında geçirir. Ekosistemde tohum tüketimi yoluyla bitki topluluklarını etkiler, kuşlar, örümcekler ve diğer avcılar için de besin kaynağı oluştururlar.

Tür Palearktik bölgede, özellikle Avrupa, Akdeniz havzası ve Batı Asya'da yayılış gösteren bir gruba aittir. Türkiye, yer tahtakurusu çeşitliliği bakımından zengin bir ülkedir ve bu cinsin birçok temsilcisi Anadolu'nun farklı bölgelerinden bilinmektedir. Küçük boyutları ve gizli yaşamları nedeniyle bu böcekler çoğunlukla toprak eleği, çukur tuzak gibi yöntemlerle toplanır ve kesin teşhisleri için mikroskop altında inceleme gerekir. İnsanlar için zararsızdırlar; ısırma ya da sokma gibi bir tehlike oluşturmazlar.