Piocoris erythrocephalus (Poisson & Serville, 1825)

Piocoris erythrocephalus, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının tahtakurusu alttakımına (Heteroptera) bağlı Geocoridae familyasına ait küçük bir yer tahtakurusu türüdür. Tür (Poisson & Serville, 1825) tarafından tanımlanmıştır ve Piocoris cinsi içinde yer alır. Bazı kaynaklarda Geocoris cinsinin Piocoris altcinsi içinde ele alınır. Eski sınıflandırmalarda bu grup geniş anlamıyla Lygaeidae familyası altında ele alınmaktaydı.

Piocoris, bazı kaynaklarda ayrı bir cins, bazılarında ise Geocoris cinsi içinde bir altcins olarak değerlendirilir. Bu gruptaki türler küçük, yaklaşık 3–5 mm boyunda, iri gözlü ve geniş başlı böceklerdir. Kanatları çoğu zaman açık renkli ve yarı saydamdır; vücut renkleri sarımsıdan kahverengiye kadar değişebilir. Türler arasındaki ayrım baş rengi, noktalanma ve pronotum özelliklerine dayanır.

Geocoridae, eskiden Lygaeidae familyası içinde değerlendirilen, iri ve böbrek biçimli gözleriyle kolayca ayırt edilen küçük yer tahtakurularını kapsar. Başları geniş, gözleri belirgin biçimde yanlara ve geriye doğru çıkıntılıdır. Bu familyanın üyelerinin önemli bir kısmı avcıdır; yaprak bitleri, akarlar, tripsler, küçük tırtıllar ve böcek yumurtalarıyla beslenir, gerektiğinde bitki özsuyu ve tohumlardan da yararlanır. Bu nedenle tarım alanlarında yararlı doğal düşmanlar arasında sayılırlar.

Bu böcekler sıcak ve açık habitatları sever; kurak çayırlarda, kumluk alanlarda, tarla kenarlarında ve alçak bitki örtüsü arasında, sıklıkla toprak yüzeyinde hızla koşarken görülürler. Dişiler yumurtalarını bitkiler üzerine ya da toprağa bırakır; nimfler de erginler gibi avcıdır ve beş evrede gelişir. Yılda birden fazla döl verebilirler. Biyolojik mücadele açısından ilgi çeken bu grup, insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz.

Tür Palearktik bölgede, özellikle Avrupa, Akdeniz havzası ve Batı Asya'da yayılış gösteren bir gruba aittir. Türkiye, yer tahtakurusu çeşitliliği bakımından zengin bir ülkedir ve bu cinsin birçok temsilcisi Anadolu'nun farklı bölgelerinden bilinmektedir. Küçük boyutları ve gizli yaşamları nedeniyle bu böcekler çoğunlukla toprak eleği, çukur tuzak gibi yöntemlerle toplanır ve kesin teşhisleri için mikroskop altında inceleme gerekir. İnsanlar için zararsızdırlar; ısırma ya da sokma gibi bir tehlike oluşturmazlar.