Pilosella x macrotricha

Pilosella ×macrotricha, papatyagiller familyasında yer alan Pilosella cinsine ait melez kökenli bir taksondur. Addaki × işareti, bitkinin iki farklı Pilosella türünün melezleşmesiyle ortaya çıktığını ve sonradan ayrı bir isimle tanımlandığını gösterir. Adındaki “macrotricha” sözcüğü “uzun tüylü” anlamına gelir ve bitkinin belirgin uzun tüylerine işaret eder. Bu tür melez taksonlar, özellikle Avrupa ve Batı Asya'da ebeveyn türlerinin bir arada yetiştiği yerlerde görülür.

Papatyagiller (Asteraceae) familyası, dünyada yirmi binden fazla türüyle çiçekli bitkilerin en büyük familyalarından biridir. Bu familyada çiçek gibi görünen yapı aslında çok sayıda küçük çiçeğin bir araya geldiği bir başçıktır; başçığın altında brakte adı verilen yeşil pullardan oluşan bir kılıf (involukrum) bulunur. Meyveler genellikle tek tohumlu aken tipindedir ve çoğu türde rüzgârla taşınmayı sağlayan tüylü bir papus taşır.

Pilosella cinsi, eskiden geniş anlamıyla Hieracium (sarıot) cinsi içinde değerlendirilen, bugün çoğunlukla ayrı bir cins olarak kabul edilen alçak boylu, çok yıllık otsu bitkileri kapsar. Üyeleri genellikle yere yatık bir yaprak rozeti oluşturur; yaprakları çoğunlukla tam kenarlı, uzunca ve yıldız biçimli tüylerle kaplıdır, alt yüzleri sık tüylü olduğundan grimsi görünebilir. Birçok türü toprak üstünde sürünen stolonlar ile yayılarak küçük topluluklar oluşturur.

Başçıklar genellikle sarı, bazen turuncu ya da kırmızımsı renkli dilsi çiçeklerden oluşur ve ilkbahar sonu ile yaz boyunca açar. Cins, kuru çayırlar, kayalık yamaçlar, orman açıklıkları ve dağ meraları gibi açık ve güneşli yerleri sever. Pilosella türleri arasında melezleşme çok yaygındır; ayrıca birçok form tohumlarını döllenme olmadan (apomiksis yoluyla) oluşturabilir. Bu nedenle cins içinde çok sayıda ara form, melez ve alttür tanımlanmıştır ve türlerin sınırlarını belirlemek uzmanlar için bile zordur. Melez bitkiler çoğu zaman ebeveynlerinin özelliklerini karışık biçimde taşır; örneğin stolon oluşturma, yaprak tüylülüğü ve başçık sayısı ebeveynler arasında bir ara düzeyde olabilir. Çiçekleri arılar, sinekler ve başka böcekler tarafından ziyaret edilir; bu bitkiler böylece tozlaşmacı böcekler için nektar ve polen kaynağı olur. Olgunlaşan başçıklardan çıkan tüylü meyveler rüzgârla dağılır ve bitkinin açık alanlarda kolayca yayılmasını sağlar.