Phtisica marina Slabber, 1769

Phtisica marina, Caprellidae familyasına ait küçük bir deniz amfipodudur. Cinsinin tek ve en bilinen üyesidir. Diğer pek çok iskelet karidesinden farklı olarak orta göğüs bacakları körelmemiş, tam gelişmiş durumdadır; bu özellik onu familya içindeki daha ilkel yapılı türlerden biri olarak öne çıkarır. Gövdesi ince ve uzundur, rengi çoğunlukla açık kahverengi ya da yarı saydamdır.

İskelet karidesleri olarak da anılan Caprellidae üyeleri, amfipodlar içinde gövde yapısı en sıra dışı gruplardan biridir. İnce, uzun ve çubuk gibi bir gövdeleri vardır; karın bölümleri neredeyse tamamen körelmiştir. Arka bacaklarıyla deniz yosunlarına, deniz çayırlarına, hidroidlere ve yosun hayvanlarına (briyozoa) tutunur, gövdelerinin ön kısmını dik tutarak beklerler. İri kıskaçlı bacaklarıyla küçük canlıları yakalar ya da sudaki parçacıkları toplayarak beslenirler. Halka halka ilerleyen hareketleri tırtılları andırır.

Amfipodlar (Amphipoda), yanlardan basık gövdeli, çoğunlukla birkaç milimetre ile birkaç santimetre arasında boy yapan küçük kabuklulardır. Gövdeleri baş, yedi halkalı göğüs bölümü ve karın bölümünden oluşur; göğüs bacaklarının ilk iki çifti genellikle avı ya da besini tutmaya yarayan kıskaçlı bacaklara (gnatopod) dönüşmüştür. Dişiler yumurtalarını göğüs bacaklarının dibindeki ince plakaların oluşturduğu kuluçka kesesinde taşır. Yavrular serbest yüzen bir larva evresi geçirmeden, erişkinlerin küçük bir kopyası olarak keseden çıkar ve birkaç deri değiştirme ile büyür.

Kuzeydoğu Atlas Okyanusu, Akdeniz ve Karadeniz kıyılarında sığ sularda yaygın olarak bulunur. Deniz çayırları, makroalgler ve hidroid kolonileri arasında yaşar; kıyı bentik topluluklarında sıkça kaydedilen bir türdür.

Amfipodlar deniz ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarından biridir. Organik artıkları parçalayarak madde döngüsüne katkıda bulunur, balıklar, deniz kuşları ve daha büyük omurgasızlar için önemli bir besin kaynağı oluştururlar. Çevresel değişimlere ve kirliliğe duyarlı olmaları nedeniyle deniz ortamının izlenmesinde biyolojik gösterge olarak da değerlendirilirler. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.