Phloeosinus acatayi (Schedl, 1958)

Phloeosinus acatayi, hortumlu böcekler ailesinin (Curculionidae) kabuk böcekleri alt ailesine (Scolytinae) ait Phloeosinus cinsinin bir üyesidir. Bu cinsin türleri genellikle 2–4 mm uzunluğunda, kahverengi ile siyah arasında renkli, silindirik böceklerdir. Kanat örtülerinin arka eğimindeki diş ve tüberküller tür ayrımında kullanılır. Phloeosinus türleri başta servi, ardıç, mazı ve sedir gibi iğne yapraklı ağaçlar olmak üzere selvigiller (Cupressaceae) familyasına bağlı bitkilerde gelişir; bu nedenle halk arasında “servi kabuk böcekleri” olarak da bilinirler.

Kabuk böcekleri, hortumlu böcekler ailesi Curculionidae içinde Scolytinae alt ailesini oluşturur. Diğer hortumlu böceklerin aksine hortumları çok kısalmıştır; vücutları silindir biçimli, sağlam ve genellikle kahverengi ya da siyahımsıdır. Kısa, dirsekli antenlerinin ucunda belirgin bir topuz bulunur. Bu yapı, ağaç kabuğunun altında açtıkları dar galerilerde rahatça hareket etmelerini sağlar. Dünyada birkaç bin türü bilinen alt aile, ılıman bölgelerden tropiklere kadar hemen her ormanlık alanda temsil edilir.

Kabuk böceklerinin çoğu zayıflamış, kurumakta olan, kesilmiş ya da yeni ölmüş odunsu bitkileri tercih eder. Dişi veya erkek kabuğu delerek içeri girer, kabuk ile odun arasında bir ana galeri açar ve yumurtalarını bu galerinin kenarlarına bırakır. Çıkan larvalar ana galeriye dik açıyla uzanan yan galeriler açarak kambiyum ve iç kabukla beslenir; bu galerilerin oluşturduğu desen pek çok cinste tanı için kullanılır. Pupa evresi galerinin ucundaki bir odacıkta geçirilir ve ergin böcek kabukta açtığı küçük, yuvarlak bir delikten dışarı çıkar.

Doğada kabuk böcekleri ölü odunun ayrışmasını başlatarak besin döngüsüne katkı sağlar. Bununla birlikte Phloeosinus türleri, kuraklık veya başka nedenlerle zayıflamış servi ve ardıçlarda çoğalarak ağaçların kurumasını hızlandırabilir; ergin böceklerin olgunlaşma beslenmesi sırasında genç sürgünleri oyması dalların kurumasına yol açabilir. Bu nedenle park, mezarlık ve yol kenarlarındaki süs servileri ile ardıç ormanlarında zaman zaman zararlı olarak kayda geçerler. Akdeniz havzası ve Batı Asya bu cins için tür bakımından zengin bölgeler arasındadır.