Pezodrymadusa angorensis (Uvarov, 1930)

Pezodrymadusa angorensis, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri (Tettigoniidae) familyasına ve Tettigoniinae alt familyasına bağlı Pezodrymadusa cinsinden bir çalı çekirgesi türüdür. Tür bilim dünyasına Uvarov tarafından 1930 yılında tanıtılmıştır. Tür adı Ankara’nın eski adı olan Angora’ya atıfta bulunur. Çalı çekirgeleri, vücut uzunluğunu çoğu zaman geçen ince ve uzun antenleriyle, çekirgelerden (Acrididae) kolayca ayırt edilir.

Pezodrymadusa cinsi, Tettigoniinae alt familyasına bağlı, kısa kanatlı ve uçamayan çalı çekirgelerinden oluşan küçük bir cinstir. Bu cinsin üyeleri genellikle orta ile iri boyda, sağlam yapılı, kahverengi ve gri tonlarda, toprak ve kuru bitki örtüsüyle uyumlu renklere sahip böceklerdir. Ön kanatlar küçülmüş olup erkeklerde ses üretmeye yarar. Türlerin ayrımında erkek serkusları ve üreme organı yapıları ile dişinin yumurta koyma borusu önemlidir. Bu nedenle türün kesin tanısı çoğunlukla uzman incelemesi gerektirir.

Çalı çekirgeleri genellikle yılda tek döl verir. Dişiler, ucu kılıç ya da orak biçimli yumurta koyma borusuyla yumurtalarını toprağa veya bitki dokusuna bırakır; yumurtalar kışı geçirir ve ilkbaharda çıkan nimfler birkaç deri değiştirmenin ardından yaz aylarında ergin hâle gelir. Erkekler, ön kanatlarını birbirine sürterek türe özgü bir ötüş çıkarır ve dişileri bu sesle çeker; dişiler sesi ön bacaklarındaki kulak zarı organlarıyla algılar. Bu grubun üyeleri çoğunlukla karışık beslenir; bitki parçalarının yanı sıra küçük böcekleri ve diğer omurgasızları da tüketebilir. Gündüzleri genellikle çalılar, dikenli bitkiler ve sık otlar arasında saklanırlar.

Cinsin türleri ağırlıklı olarak Anadolu ve İran'ı da içine alan bölgede, kurak ve yarı kurak bozkır alanlarında yayılış gösterir. Uçamayan bu böceklerin populasyonları çoğu zaman birbirinden yalıtılmış durumdadır. Bu tür de çoğunlukla taşlık yamaçlar, çalılıklar ve otlak alanlar gibi açık ve yarı açık yaşam alanlarıyla ilişkilidir. Dar yayılışlı çalı çekirgeleri, aşırı otlatma, tarım alanlarının genişlemesi ve yaşam alanlarının parçalanması gibi etkilere karşı duyarlıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; doğada hem birçok kuş, sürüngen ve memeli için önemli bir besin kaynağıdır hem de bitki örtüsünün dengesine katkıda bulunurlar.