Pentastiridius leporinus (Linné, 1761)

Pentastiridius leporinus, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının Cixiidae ailesine ait küçük bir bitki zıpzıplısı türüdür. Cinsin en iyi bilinen türüdür. Avrupa'da şeker pancarı ve patates gibi kültür bitkilerinde hastalık etmeni taşıyan bir vektör olarak tanınır ve son yıllarda bazı ülkelerde ciddi tarımsal kayıplarla ilişkilendirilmiştir. Pentastiridius cinsi, Cixiidae ailesinin Pentastirini oymağına bağlıdır ve Palearktik bölgede, özellikle Avrupa, Akdeniz çevresi ve Orta Asya'da türlerle temsil edilir. Cinsin üyeleri orta boylu, ön kanatları saydam ve damarları koyu noktalarla süslü küçük böceklerdir; türler arasındaki ayrım çoğunlukla erkek üreme organlarının yapısına dayanır.

Cixiidae ailesi, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının Fulgoromorpha alt takımına ait, dünyada binlerce türü bulunan geniş bir bitki zıpzıplısı ailesidir. Ailenin erginleri genellikle birkaç milimetre ile bir santimetre arasında boyda, çatı biçiminde tutulan saydam kanatları ve kanat damarları üzerindeki küçük kıllı kabarcıklarla tanınır. Erginler bitkilerin floem özsuyunu emerek beslenir; delici-emici ağız parçaları bu iş için özelleşmiştir.

Cixiidae türlerinin büyük bölümünde larvalar toprak altında, bitki köklerinin çevresinde ya da çatlaklarda yaşar ve köklerden özsu emerek gelişir. Larvalar ışıktan kaçan, beyazımsı ve mumsu salgılarla örtülü canlılardır; bu evre çoğu zaman ergin evresinden çok daha uzun sürer. Erginler ise genellikle yaz aylarında otsu bitkiler, çalılar ve ağaçlar üzerinde görülür ve kısa mesafeli sıçrayışlarla hareket eder. Birçok türün erkek ve dişileri bitki dokuları aracılığıyla iletilen titreşim sinyalleriyle haberleşir.

Türün yayılışı hakkındaki bilgiler, cinsin genel yayılış alanı olan Palearktik bölgenin sıcak kesimleriyle uyumludur. Türkiye, Akdeniz ile Orta Asya arasında köprü konumunda bulunduğu için Cixiidae ailesi bakımından zengin bir ülkedir ve bu cinsin birçok temsilcisi Anadolu'dan kaydedilmiştir. Ailenin bazı üyeleri, beslenirken bitkilere fitoplazma ve benzeri hastalık etmenlerini taşıyabildikleri için tarımda önem taşır. Bu türler insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz; ısırmaz ve zehirli değildir. Küçük boyları ve birbirine çok benzeyen dış görünüşleri nedeniyle tür düzeyinde güvenilir tanı genellikle uzman incelemesi ve erkek üreme organlarının mikroskobik karşılaştırmasını gerektirir.