Parapholis filiformis

Parapholis filiformis, buğdaygiller (Poaceae) familyasının Parapholis cinsine ait, tek yıllık, küçük boylu bir ot türüdür. Bu cinsin üyeleri, ince, silindirik ve eklemli başaklarıyla tanınan, çoğunlukla tuzlu kıyı alanlarında yaşayan otlardır. Türün adındaki "filiformis" (iplik biçimli) sözcüğü, ince ve ip gibi başaklarına işaret eder.

Bitki genellikle birkaç santimetre ile birkaç on santimetre arasında boylanır; gövdeleri tabandan dallanır, dik ya da yükselici durur. Yaprakları dar ve kısadır. Çiçek durumu ince, silindirik bir başaktır; başakçıklar başak ekseninin oyuklarına gömülü durur ve sert kavuzlar bu oyukları kapatarak başağa düzgün, çubuk benzeri bir görünüm verir. Bu türde başaklar genellikle düz ya da hafifçe kavislidir; belirgin biçimde orak gibi kıvrık başaklara sahip olan Parapholis incurva'dan bu yönüyle ayrılabilir.

Tuzlu bataklıkların kenarları, kıyı çayırları, deniz kenarındaki çamurlu ve kumlu alanlar ile tuzlu toprakların bulunduğu iç kesimler tipik yaşam alanlarıdır. Tuzluluğa dayanıklıdır ve çoğu zaman rekabetin az olduğu çıplak lekelerde yetişir. Tek yıllık bir bitki olarak ilkbahar ve yaz başında çiçeklenir; olgunlaştığında başaklar eklem yerlerinden parçalanarak tohum taşıyan birimlere ayrılır.

Türün yayılış alanı Avrupa'nın Atlantik kıyıları ve Akdeniz havzasını kapsar. Tuzlu bataklık ve kıyı habitatları, gelişim ve kıyı düzenlemeleri nedeniyle birçok yerde daralmakta olduğundan, bu tür kıyı otları bazı ülkelerde nadir ya da korunan bitkiler arasında yer alır. Ekonomik önemi bulunmamakla birlikte, kıyı ekosistemlerinin özgün bitki örtüsünün bir parçasıdır. Buğdaygiller familyası dünya genelinde on binden fazla türle çiçekli bitkilerin en büyük familyalarından biridir; tahıllar, yem bitkileri ve çayır otları gibi insan için son derece önemli bitkileri içerir ve karasal ekosistemlerin büyük bölümünde bitki örtüsünün temelini oluşturur. Buğdaygillerin çoğu gibi rüzgârla tozlaşır; çiçeklerinde gösterişli taç yapraklar bulunmaz, bunun yerine çiçek tozları rüzgârla taşınır ve tanıma çoğunlukla başakçık ile kavuzların yapısına dayanır.