Paracaloptenus caloptenoides (Brunner Von Wattenwyl, 1861)

Paracaloptenus caloptenoides, Acrididae ailesine ait, Brunner von Wattenwyl tarafından 1861 yılında tanımlanmış kısa kanatlı bir çekirge türüdür. Balkanlar ve Güneydoğu Avrupa'dan Anadolu'ya uzanan bir yayılışa sahiptir ve kuru otlaklar, çalılıklar ve taşlık yamaçlar gibi sıcak, açık habitatlarda bulunur.

Paracaloptenus cinsi, Calliptaminae alt ailesine yerleştirilen ve Güneydoğu Avrupa ile Anadolu çevresinde yayılış gösteren küçük bir cinstir. Bu cinsin üyeleri tıknaz yapılı, kısa kanatlı (brakipter) çekirgelerdir; kanatları uçmaya yetmediğinden yürüyerek ve sıçrayarak hareket ederler. Yakın akrabaları olan Calliptamus türlerine benzer biçimde arka bacakların iç yüzünde ve kaval kemiğinde renkli bölgeler bulunabilir.

Uçamadıkları için bu çekirgelerin populasyonları çoğu zaman yerel ve birbirinden yalıtılmış olur; bu durum farklı bölgelerde alt türlerin oluşmasına zemin hazırlamıştır. Otsu bitkilerle beslenirler. Çekirgeler eksik başkalaşım geçirir: dişiler yumurtalarını toprağa paketler hâlinde bırakır, yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer ancak kanatsızdır ve birkaç deri değiştirmeden sonra erginleşir. Türlerin çoğunda yumurtalar kışı toprakta geçirir, nimfler ilkbaharda çıkar ve erginler yaz ile sonbaharda görülür. Otçul beslenen bu böcekler kuşlar, sürüngenler, örümcekler ve birçok başka hayvan için önemli bir besin kaynağıdır; bu nedenle otlak ekosistemlerinde besin ağının temel halkalarından biri sayılırlar.

Acrididae ailesi, Orthoptera (düz kanatlılar) takımının en kalabalık ailesidir ve dünya genelinde binlerce türle temsil edilir. Bu ailenin üyeleri kısa antenleri, güçlü sıçrama bacakları ve gündüz etkinlikleriyle tanınır; erkekler çoğunlukla arka bacaklarını kanatlarına sürterek türe özgü sesler çıkarır ve bu sesler eş bulmada önemli rol oynar. Avrupa'da habitat kaybı nedeniyle bazı populasyonları gerilemiş olup tür, Avrupa Birliği Habitat Direktifi kapsamında koruma altındadır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ısırmaz ve zehirli değildirler. Türlerin doğru tanımlanması çoğu zaman genital yapılar, ses kayıtları ve ayrıntılı morfolojik incelemeyi gerektirir.