Palpomyia nigripectus (Kieffer, 1919)

Palpomyia nigripectus, iki kanatlılar (Diptera) takımının küçük ısırgan sinekler olarak da anılan Ceratopogonidae familyasına ve Palpomyia cinsine ait küçük bir sinek türüdür. Tür, Kieffer, 1919 tarafından tanımlanmıştır. Türün kendine özgü biyolojisi hakkında bilinenler sınırlıdır; tanınması çoğunlukla mikroskop altında anten, kanat damarlanması, bacak ve erkek üreme organı yapılarının incelenmesiyle mümkündür. Çıplak gözle ayırt edilmesi neredeyse olanaksız olan bu küçük sinekler, uzmanlar tarafından genellikle ışık tuzaklarıyla toplanan örnekler üzerinden belirlenir.

Palpomyia cinsinin üyeleri, familyanın daha iri ve ince yapılı, avcı yaşam süren temsilcilerindendir. Yetişkinler genellikle tüysüz kanatlara ve dikenli ya da kalınlaşmış bacaklara sahiptir. Dişiler diğer küçük sinekleri, özellikle çiftleşme sürüleri içindeki Chironomidae bireylerini yakalayıp avlar; çiftleşme sırasında erkeği yedikleri de gözlenmiştir. Larvalar su kenarlarındaki çamurda ve suda yaşayan, yılan gibi kıvrılarak yüzen yırtıcılardır.

Ceratopogonidae familyası, dünya genelinde altı binden fazla türü bulunan, çoğu 1–4 mm boyunda çok küçük sineklerden oluşan geniş bir gruptur. Bu sinekler kısa ve tüylü antenleri, kanatlarını dinlenirken sırtlarının üzerinde üst üste katlamaları ve çoğu zaman benekli ya da tüylü kanatlarıyla tanınır. Erkeklerin antenleri dişilere göre çok daha sık ve uzun tüylüdür; bu tüyler eşini kanat sesinden bulmaya yarar.

Familyanın larvaları ince, kurtçuk biçimli ve bacaksızdır; su kenarlarındaki çamurda, ıslak topraklarda, çürüyen bitki artıklarında, ağaç oyuklarında biriken suda ya da hayvan dışkısıyla zenginleşmiş nemli ortamlarda gelişir. Larvalar türüne göre çürükçül, alg yiyici ya da küçük omurgasızları avlayan yırtıcılar olabilir. Yetişkinler genellikle alacakaranlıkta ve rüzgârsız, nemli havalarda etkindir; sürüler hâlinde uçan erkekler çiftleşme dansları yapar.

Bu familyanın üyeleri kuşlar, yarasalar ve diğer böcek yiyen hayvanlar için önemli bir besin kaynağıdır; bazı türleri ise tozlaşmaya katkı sağlar. Kan emen türler hem insanlar için rahatsız edici olabilir hem de hayvan hastalıklarının yayılmasında rol oynayabilir. Türkiye'de familyanın birçok cinsi kayıtlıdır; sulak alanlar, akarsu kıyıları ve hayvancılık yapılan bölgeler bu sineklerin en sık görüldüğü yerlerdir.