Otiorhynchus judaicus (Stierlin, 1875)

Otiorhynchus judaicus, hortumlu böcekler olarak bilinen Curculionidae familyasının Entiminae alt familyasındaki Otiorhynchus cinsinde yer alan bir türdür. İlk kez Stierlin tarafından 1875 yılında tanımlanmıştır. Tür adı, tanımlandığı Doğu Akdeniz bölgesine gönderme yapar.

Otiorhynchus türleri kısa, geniş hortumları ve dirsekli antenleriyle tanınır. Gövdeleri sağlam bir dış iskeletle örtülüdür; elitralar çoğu türde kaynaşmış olduğundan bu böcekler uçma yeteneğinden yoksundur. Rengi genellikle mat siyah ya da kahverengidir ve üzeri kimi zaman açık renkli pullar ya da seyrek kıllarla bezelidir. Türlerin ayırt edilmesi çoğu zaman hortumun, göğüs bölümünün (pronotum) ve bacakların ayrıntılı incelenmesini, bazen de erkek üreme organlarının karşılaştırılmasını gerektirir.

Bu cinsin erginleri genellikle gececidir; gündüzleri taşların altında, bitki örtüsünün dibinde veya toprak yüzeyindeki çatlaklarda saklanır, karanlıkta ise beslenmek için bitkilere tırmanırlar. Yaprak kenarlarında bıraktıkları yarım ay biçimli kemirme izleri tipiktir. Dişiler yumurtalarını toprağa bırakır; ayaksız, C biçiminde kıvrık, krem renkli larvalar toprakta bitki kökleriyle beslenerek gelişir ve pupa evresini de toprakta geçirir. Cinsin bazı türlerinde erkekler çok nadirdir ya da hiç bilinmez ve üreme partenogenez yoluyla, yani döllenme olmadan gerçekleşir.

Cins Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir ve özellikle Akdeniz çevresi ile dağlık bölgelerde tür bakımından çok zengindir. Türkiye, Balkanlar ve Kafkasya ile birlikte bu cinsin çeşitlilik merkezlerinden biri sayılır. Birçok tür yalnızca belirli dağ sıraları veya bölgelerde bulunur.

İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz; ısırmaz ve zehirli değildir. Bununla birlikte cinsin bazı türleri, örneğin Otiorhynchus sulcatus, larvalarının kök kemirmesi nedeniyle fidanlık, sera ve bahçe bitkilerinde önemli zararlara yol açabilir. Doğal ortamlarda ise bu böcekler kuşlar, kirpiler, sürüngenler ve yırtıcı böcekler için besin kaynağıdır ve toprak ekosisteminin bir parçası olarak madde döngüsüne katkıda bulunur.