Otiorhynchus grandicollis (Boheman, 1843)

Otiorhynchus grandicollis, kınkanatlılar (Coleoptera) takımının hortumlu böcekler (Curculionidae) familyasına bağlı Otiorhynchus cinsinden bir türdür. Tür Boheman tarafından 1843 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır.

Cinsin üyeleri gibi bu böcek de kısa ve kalın bir hortuma, dirsek biçiminde kırılan antenlere ve oval ya da armut biçimli, sert bir gövdeye sahiptir. Bu cinsin türlerinde ön kanatlar (elitralar) çoğunlukla birbirine kaynaşmıştır ve arka kanatlar körelmiştir; bu nedenle uçamazlar ve yalnızca yürüyerek yer değiştirirler. Renk genellikle siyah, koyu kahverengi ya da gri tonlardadır; bazı türlerin yüzeyi küçük pullar, kıllar veya ince çukurcuklarla kaplıdır. Cinsin boyutları türe göre birkaç milimetreden yaklaşık bir buçuk santimetreye kadar değişir.

Yaşam döngüsü toprakla sıkı bir bağ içindedir. Larvalar köklerde ve toprak altındaki bitki dokularında beslenir, erginler ise geceleri yapraklarda, tomurcuklarda ve genç sürgünlerde beslenir. Gündüzleri kuru yaprak döküntüsü, taş altı ve bitki tabanı gibi korunaklı yerlerde gizlenirler. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır; bu durum cinsin dağlık bölgelerde çok sayıda yerel ve dar yayılışlı tür oluşturmasına katkıda bulunmuştur. Bazı türler partenogenetik olarak ürer.

Otiorhynchus, bin kadar türüyle hortumlu böceklerin en kalabalık cinslerinden biridir ve ağırlıklı olarak Palearktik bölgede, özellikle Avrupa, Akdeniz havzası, Kafkasya ve Orta Asya'da yayılış gösterir. Anadolu ve çevresindeki dağlık alanlar bu cins açısından zengin bir çeşitliliğe sahiptir. Türlerin çoğu dar bir coğrafi alanla sınırlıdır ve ayrıntılı yayılışları ancak uzman çalışmalarıyla ortaya konabilmektedir.

Bu böceklerin insanlara doğrudan bir zararı yoktur. Cinsin birkaç türü ise çilek, asma, süs bitkileri ve fidanlarda tarımsal zararlı olarak bilinir. Doğada pek çok hayvanın besin zincirinde yer alırlar; yerde avlanan kuşlar, kertenkeleler, kirpiler ve yer böcekleri tarafından tüketilirler.