Osmia avosetta (Warncke, 1988)

Osmia avosetta, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Megachilidae ailesine ait, harç arıları olarak bilinen Osmia cinsinden yalnız yaşayan bir arı türüdür. Türkiye ve İran'da bilinen bu tür, yuvalarını çiçek taç yapraklarıyla döşemesiyle tanınır. Dişi toprağa kısa bir tünel kazar, sonunda oluşturduğu hücreyi çoğunlukla pembe, mor ve sarı renkli taç yaprak katmanları ve aralarına sürdüğü ince bir çamur tabakasıyla kaplar. Böylece her hücre, içinde besin ve yumurta bulunan küçük, rengarenk bir kozaya benzer. Bu sıra dışı yuva yapısı Türkiye'deki saha gözlemleriyle ayrıntılı olarak belgelenmiştir.

Osmia cinsi, harç arıları olarak bilinen ve çoğu metalik mavi, yeşil ya da siyah renkte, tıknaz yapılı küçük ve orta boy arıları içerir. Dişiler, Megachilidae ailesinin diğer üyeleri gibi polenleri karın altındaki kıl fırçasında taşır. Cinsin adı ve yaygın adı, birçok türün yuva hücrelerini çamur, çiğnenmiş yaprak hamuru ya da küçük taş taneleriyle bölmesinden gelir. Dünyada yüzlerce türü bulunan cins, en fazla çeşitliliğe Akdeniz havzası, Orta Asya ve Kuzey Amerika'nın kurak bölgelerinde ulaşır.

Bu cinsin üyeleri yalnız yaşayan arılardır. Her dişi yuvasını kendi yapar; hücrelere polen ve nektardan oluşan bir besin topağı koyar, üzerine bir yumurta bırakır ve hücreyi kapatır. Larva bu besinle gelişir, yaz sonunda koza örerek pupa olur ve ergin çoğunlukla kozanın içinde kışı geçirir. Türlere göre yuvalar oyuk saplarda, ölü odundaki galerilerde, boş salyangoz kabuklarında, bitki gallerinde, kaya çatlaklarında ya da toprakta kazılmış tünellerde bulunur. Erginler genellikle ilkbahar ve yaz başında kısa bir süre uçar.

Osmia türleri, düşük sıcaklıklarda bile uçabilmeleri ve çiçek ziyaretlerinde çok miktarda polen taşımaları nedeniyle verimli tozlayıcılardır. Yabani bitkilerin yanında meyve ağaçlarının tozlaşmasına da katkıda bulunurlar. İnsanlar için tehlikeli değildirler; dişilerin iğnesi vardır, fakat saldırgan değildirler ve sokmaları nadirdir. Yuva alanlarının, ölü odunun ve çiçekli yabani alanların korunması bu arıların sürekliliği için önemlidir.