Ophiactis macrolepidota Marktanner-Turneretscher, 1887

Ophiactis macrolepidota, derisidikenliler (Echinodermata) şubesinin yılan yıldızları (Ophiuroidea) sınıfında, Ophiactidae familyasına bağlı bir türdür. Adı, diskini kaplayan nispeten iri pullara ("büyük pullu") işaret eder. Sıcak ve ılıman denizlerin sığ dip ortamlarından bilinen, az tanınan bir türdür.

Ophiactis cinsinin üyeleri genellikle küçük yılan yıldızlarıdır; diskleri çoğu zaman yalnızca birkaç milimetre çapındadır ve üzeri pullarla, bazen de kısa dikenlerle kaplıdır. Kolları kısa dikenlidir. Cinsin bazı türleri beş yerine altı ya da yedi kola sahiptir ve diski ikiye bölünerek eşeysiz çoğalabilir; bölünen her parça eksik kollarını yeniden oluşturur. Bu nedenle aynı popülasyonda farklı uzunlukta kolları olan bireylere sık rastlanır.

Bu küçük yılan yıldızları çoğunlukla kaya yarıklarında, kalkerli alglerin, midye ve süngerlerin arasında ya da süngerlerin kanallarında saklanarak yaşar. Kollarını sığınaklarından dışarı uzatarak sudaki ve zemindeki organik parçacıkları toplarlar.

Yılan yıldızları, merkezi diski kollarından belirgin biçimde ayrılan derisidikenlilerdir. Omur benzeri iskelet parçalarından oluşan esnek kolları sayesinde yılan gibi kıvrılarak hareket ederler. Ağızları diskin alt yüzündedir, anüsleri yoktur. Kopan kollarını yenileyebilirler. Deniz tabanı topluluklarında organik maddenin geri dönüşümüne katkıda bulunur ve küçük balıklar ile kabuklular için besin oluştururlar.

Derisidikenliler yalnızca denizlerde yaşayan, ergin evrede beşli simetri gösteren bir hayvan grubudur ve deniz yıldızları, deniz kestaneleri, deniz hıyarları ve deniz zambakları ile akrabadır. Vücutlarında kalkerli plakalardan oluşan bir iç iskelet ve tüp ayakları çalıştıran su damar sistemi bulunur. Yılan yıldızları, dünya genelinde iki binden fazla türüyle bu şubenin en kalabalık sınıflarından biridir; kıyıdaki taş altlarından en derin okyanus çukurlarına kadar hemen her deniz ortamında görülürler. Tatlı suda yaşayan türleri yoktur ve tuzluluğun düşük olduğu ortamlarda çeşitlilikleri belirgin biçimde azalır. Hareketleri yavaş görünse de pek çok tür kollarını eşgüdümlü kullanarak şaşırtıcı bir hızla yer değiştirebilir.