Omocestus viridulus (Sahlberg, 1893)

Omocestus viridulus, Acrididae ailesinin Gomphocerinae alt ailesine ait, Avrupa'dan Sibirya'ya kadar Palearktik bölgede geniş yayılış gösteren yaygın bir çekirge türüdür. İngilizcede "yaygın yeşil çekirge" olarak bilinir; tür adı da "yeşilimsi" anlamına gelir.

Gomphocerinae alt ailesine ait Omocestus cinsi, Palearktik bölgede yayılış gösteren ve çayırlarda, otlaklarda yaygın olarak bulunan küçük ve orta boy çekirgeleri içerir. Bu cinsin üyelerinde baş yuvarlakça, antenler ipliksi, ön göğüs (pronotum) yan çizgileri hafifçe kıvrıktır; renkleri yeşil, kahverengi ve gri tonlarında değişkendir. Erkekler, arka bacaklarındaki küçük dişçik sırasını kanatlara sürterek tıkırtılı ya da vızıltılı şarkılar üretir; bu şarkılar türleri ayırt etmede çok önemlidir.

Erginleri yaklaşık 1,5–2,5 santimetre boyundadır; özellikle sırt kısmı çoğunlukla parlak yeşildir, yanlar ise kahverengi ya da gri olabilir. Diğer birçok Omocestus türünün aksine nemli çayırları, dağ çayırlarını ve serin, otlu alanları tercih eder. Erkeklerin uzun süre devam eden, giderek yükselen tıkırtılı şarkısı türün tanınmasında yardımcıdır. Çekirgeler eksik başkalaşım geçirir: dişiler yumurtalarını toprağa paketler hâlinde bırakır, yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer ancak kanatsızdır ve birkaç deri değiştirmeden sonra erginleşir. Türlerin çoğunda yumurtalar kışı toprakta geçirir, nimfler ilkbaharda çıkar ve erginler yaz ile sonbaharda görülür. Otçul beslenen bu böcekler kuşlar, sürüngenler, örümcekler ve birçok başka hayvan için önemli bir besin kaynağıdır; bu nedenle otlak ekosistemlerinde besin ağının temel halkalarından biri sayılırlar.

Acrididae ailesi, Orthoptera (düz kanatlılar) takımının en kalabalık ailesidir ve dünya genelinde binlerce türle temsil edilir. Bu ailenin üyeleri kısa antenleri, güçlü sıçrama bacakları ve gündüz etkinlikleriyle tanınır; erkekler çoğunlukla arka bacaklarını kanatlarına sürterek türe özgü sesler çıkarır ve bu sesler eş bulmada önemli rol oynar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ısırmaz ve zehirli değildirler. Türlerin doğru tanımlanması çoğu zaman genital yapılar, ses kayıtları ve ayrıntılı morfolojik incelemeyi gerektirir.