Odontopodisma decipiens decipiens (Ramme, 1951)

Odontopodisma decipiens decipiens, Odontopodisma cinsine ait Odontopodisma decipiens türünün nominat alt türüdür. Bu cinsin üyeleri küçük ve orta boylu, kanatları körelmiş, uçamayan çekirgelerdir; vücutları çoğunlukla yeşil ya da kahverengimsi yeşil tonlardadır. Erkeklerin karın ucundaki yapılar türlerin ayırt edilmesinde önemli rol oynar.

Odontopodisma türleri genellikle orman kenarlarında, açıklıklarda, çalılıklarda ve dağ çayırlarında yaşar; otsu bitkiler ve çalıların yapraklarıyla beslenir. Cinsin yayılış alanı başlıca Orta ve Güneydoğu Avrupa'dır.

Bu kayıt, türün adını taşıyan nominat alt türüne karşılık gelir. Nominat alt tür, türün ilk tanımlandığı populasyonları kapsar; alt türler arasındaki farklar genellikle boyut, renk tonu ya da kanat uzunluğu gibi ince özelliklerde ortaya çıkar ve çoğu zaman uzman incelemesi gerektirir.

Bu tür, Melanoplinae alt ailesinin Podismini oymağına aittir. Bu gruptaki çekirgelerin çoğunda kanatlar körelmiş, küçük pulcuklar hâline gelmiştir ve hayvanlar uçamaz. Bu nedenle yayılma yetenekleri sınırlıdır; populasyonlar çoğunlukla dağlık bölgelerde birbirinden yalıtılmış hâlde yaşar ve bu durum küçük coğrafi alanlara özgü pek çok tür ve alt türün ortaya çıkmasına yol açmıştır. Ön göğüs kısmının alt yüzünde küçük bir çıkıntı bulunması grubun tanınmasında kullanılan özelliklerden biridir.

Acrididae ailesi, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının en kalabalık ailesidir ve dünya genelinde altı binden fazla tür içerir. Aile üyelerinin antenleri kısa ve vücut boyundan belirgin şekilde kısadır; arka bacakları sıçramaya uyarlanmış, güçlü ve kalın uyluklara sahiptir. Erkekler çoğunlukla arka uyluklarını kanat kenarlarına sürterek ses çıkarır, işitme organları ise karnın ilk halkasının yanlarında bulunur.

Çekirgeler eksik başkalaşım geçirir: dişiler yumurtalarını karın ucundaki kısa yumurta koyma borusuyla toprağa, köpüklü bir salgıyla çevrili paketler hâlinde bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer, ancak kanatları gelişmemiştir ve birkaç deri değiştirmeden sonra ergin olurlar. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğu kışı yumurta evresinde geçirir ve yılda tek döl verir. Çekirgeler bitki örtüsünün önemli tüketicileri olmalarının yanı sıra kuşlar, sürüngenler, örümcekler ve pek çok memeli için temel bir besin kaynağıdır.