Mycetophila unicolor Stannius, 1831

Mycetophila unicolor, mantar sivrisinekleri ailesine (Mycetophilidae) ait, 1831 yılında Stannius tarafından tanımlanan bir sinek türüdür. Tür adı "tek renkli" anlamına gelir ve belirgin desenlerden yoksun, düz renkli görünüşüne gönderme yapar. Avrupa'da geniş bir alanda bilinir.

Mycetophila, mantar sivrisinekleri ailesinin adını veren ve en kalabalık cinsidir; dünyada birkaç yüz türü bilinir. Bu cinsin pek çok türünün kanatlarında koyu renkli lekeler ya da bantlar bulunur ve bu desenler tanımada yardımcı olur. Bacakların kaval kemiklerinde (tibia) belirgin dikenler vardır. Larvaları şapkalı mantarlar, raf mantarları ve diğer mantar gruplarının meyve cisimlerinde gelişir; bazı türler tek bir mantar grubuna, bazıları ise pek çok mantar türüne bağlıdır. Erginlerin vücut uzunluğu cinsin diğer üyelerinde olduğu gibi birkaç milimetreyi geçmez. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; larva dönemi kısa sürer ve pupalaşma çoğunlukla toprakta ya da mantarın içinde gerçekleşir. Ilıman bölgelerde yılda birden fazla döl verebilirler. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve bu süreyi çoğunlukla çiftleşme ile yumurta bırakmaya ayırır; dişiler yumurtalarını larvaların besleneceği mantarların üzerine ya da yakınına bırakır.

Mantar sivrisinekleri (Mycetophilidae), sivrisinekleri andıran ince yapılı, uzun bacaklı ve uzun antenli küçük sineklerdir. Göğüs bölgeleri belirgin biçimde kamburdur, bacaklarında güçlü dikenler bulunur ve kalça bölümleri (koksa) uzundur. Kan emmezler ve insanlar için zararsızdırlar. Erginler kısa ömürlüdür ve çoğunlukla nemli, gölgeli ormanlarda, dere kenarlarında ve bitki örtüsünün altında uçar.

Mantar sivrisinekleri, mantarların ayrıştırılmasında ve orman tabanındaki besin döngüsünde rol oynar; aynı zamanda kuşlar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağıdır. Bazı türler mantar sporlarının taşınmasına da katkıda bulunur. Yaşlı ve doğal ormanlara bağlı türlerin varlığı, ormanların doğallık düzeyinin iyi bir göstergesi kabul edilir. Bu küçük sineklerin tür düzeyinde koruma durumu çoğunlukla değerlendirilmemiştir.