Mycetophila fungorum (De Geer, 1776)

Mycetophila fungorum, mantar sinekleri (Mycetophilidae) familyasının adını verdiği Mycetophila cinsine ait bir türdür. 1776 yılında De Geer tarafından tanımlanmıştır ve Avrupa'nın en yaygın, en iyi bilinen mantar sineklerinden biridir. Erginler yaklaşık 4–5 mm boyunda, sarımsı kahverengi tonlarda sineklerdir; kanatlarında koyu bir leke bulunur. Larvaları çeşitli şapkalı mantarların içinde gelişir ve mantar toplayanların sık karşılaştığı "kurtlu mantar" görüntüsünün nedenlerinden biridir.

Mycetophilidae familyasının üyeleri ince yapılı, uzun bacaklı, kambur görünümlü toraksa sahip küçük sineklerdir. Bacaklarında, özellikle kaval kemiği (tibia) bölümünde belirgin dikenler ve mahmuzlar bulunur; bu özellik familyayı benzer küçük sineklerden ayırmada önemli bir ipucudur. Kanat damarlanması cinsleri birbirinden ayırmada temel karakterdir; türlerin kesin tanımı ise çoğunlukla erkek dış üreme organlarının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.

Larvaları beyazımsı, bacaksız ve ince yapılıdır; çoğu türde şapkalı mantarların, raf mantarlarının, çürümekte olan odunun içindeki mantar misellerinin veya yosun ve döküntü tabakasındaki mantar dokusunun içinde ya da üzerinde beslenerek gelişir. Bazı larvalar ince bir ipek veya salgı ağı içinde yaşar. Ergin bireyler genellikle nemli, gölgeli ormanlarda, dere kenarlarında, kaya oyuklarında ve devrik ağaç gövdelerinin çevresinde bulunur; özellikle ilkbahar ve sonbaharda bol görülürler. Bazı türler ergin olarak mağaralarda veya korunaklı oyuklarda kışı geçirir.

Mantar sinekleri, mantarların ve ölü organik maddenin ayrıştırılmasında rol oynamaları, birçok yırtıcı eklem bacaklı ve kuş için besin oluşturmaları nedeniyle orman ekosistemlerinin önemli bir parçasıdır. İnsanlar için zararsızdırlar; ısırmaz veya hastalık taşımazlar. Nemli ve yaşlı ormanlara bağlı türleri, orman ekosistemlerinin sağlığını ve sürekliliğini gösteren iyi göstergeler olarak kabul edilir. Familyanın dünyada binlerce tanımlanmış türü bulunur ve yeni türler hâlâ düzenli olarak tanımlanmaktadır; Avrupa ve Anadolu gibi bölgelerde bile tür listeleri yeni kayıtlarla genişlemeye devam etmektedir.