Mordella aradasiana (Patti, 1840)

Mordella aradasiana, kın kanatlılar (Coleoptera) takımına bağlı Mordellidae ailesinden, Mordella cinsine ait bir böcek türüdür. Tür ilk olarak Patti, 1840 tarafından tanımlanmıştır. Ailenin diğer üyeleri gibi küçük, kama biçimli ve çiçekler üzerinde etkin bir böcektir. Bu grubun türleri Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzası ve çevresinde zengin bir çeşitlilik gösterir.

Mordella, ailenin adını veren ve tip cinsi olan gruptur. Bu cinsin üyeleri genellikle orta büyüklükte mordellidlerdir; vücutları çoğunlukla siyah renkli olup ince ve sık tüylerle kaplıdır. Bazı türlerde bu tüyler gri, gümüşi ya da altın sarısı lekeler ve bantlar oluşturur. Arka bacaklarda Mordellistena türlerindeki belirgin eğik çentikler bulunmaz; bu özellik iki cinsin ayrımında kullanılır. Larvaları genellikle çürüyen odunda ya da ağaç mantarlarında gelişir.

Mordellidae, Türkçede bazen kuyruklu çiçek böcekleri olarak da anılan, kama biçimli gövdeleriyle kolayca tanınan bir böcek ailesidir. Vücut yanlardan basık, arkaya doğru incelen bir yapıdadır ve karın ucundan arkaya uzanan sivri bir çıkıntı (pigidyum) bulunur. Başları aşağıya doğru eğiktir, arka bacakları ise iyi gelişmiştir. Rahatsız edildiklerinde arka bacakları ve karın uçlarıyla sıçrayarak, takla atarak kaçmaları bu ailenin en tipik davranışlarından biridir. Dünya genelinde binlerce türü bilinen geniş bir ailedir.

Ergin bireyler özellikle ilkbahar ve yaz aylarında çiçekler üzerinde görülür; papatyagiller, maydanozgiller ve gülgiller gibi açık yapılı çiçeklerde polen ve nektarla beslenirler. Bu sırada polen taşıyarak tozlaşmaya katkıda bulunurlar. Hızlı hareket eden, ürkek böceklerdir ve tehlike anında çiçekten aniden düşerek ya da uçarak uzaklaşırlar. Larvalar ise ergin bireylerden çok farklı bir yaşam sürer: türüne göre otsu bitkilerin gövdelerinin içinde, çürüyen odunda ya da mantar dokusunda gelişirler.

Bu böcekler insanlar için zararsızdır; ısırmaz, sokmaz ve zehirli değildir. Ekosistemde tozlaşmaya katkıları ve çürüyen bitkisel maddelerin ayrışmasındaki rolleriyle önem taşırlar. Türlerin çoğu birbirine çok benzediğinden, kesin teşhis genellikle uzman incelemesi ile arka bacaklardaki ince çentiklerin, renk deseninin ve erkek üreme organlarının karşılaştırılmasıyla yapılır.