Monomorium salomonis (Linnaeus, 1758)

Monomorium salomonis, zarkanatlılar (Hymenoptera) takımının karıncalar familyası Formicidae içinde, Myrmicinae alt familyasında yer alan küçük bir karınca türüdür. Linnaeus tarafından 1758’de tanımlanmıştır. İşçileri genellikle koyu kahverengiden siyaha kadar renkli, parlak ve 2–3 mm kadardır. Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Akdeniz havzasının sıcak, kurak bölgelerinde yaygındır; yerleşim yerlerinde de sık görülür ve tohum, tatlı maddeler ile böcek artıklarını toplar.

Monomorium cinsinin üyeleri genellikle çok küçük, ince yapılı karıncalardır; işçilerin boyu çoğu türde 1,5–4 mm arasında kalır. Gövde yüzeyi sıklıkla parlak ve az kıllıdır, renk sarıdan kahverengiye ve siyaha kadar değişir. Myrmicinae alt familyasına özgü iki boğumlu bel yapısı (petiol ve postpetiol) belirgindir ve antenlerin ucunda genellikle üç boğumlu bir topuz bulunur. İşçiler arasında boyut farkı çoğunlukla azdır.

Cins, beslenme alışkanlıkları bakımından oldukça çok yönlüdür. Türlerin çoğu küçük eklembacaklıları avlar, ölü böcekleri toplar, bitki özsuyu ve yaprak bitlerinin salgıladığı tatlı maddelerle beslenir; bazıları tohum da toplar. Koloniler toprak altında, taş altlarında, ağaç kabuğu çatlaklarında veya kuru otlak ve çöl ortamlarında kurulabilir. Birçok türde koloniler birden fazla kraliçe barındırabilir ve işçiler kalabalık sıralar halinde besin kaynağına yönelir.

Dünyada yüzlerce tür içeren Monomorium, karıncaların en büyük cinslerinden biridir ve özellikle Afrika, Asya, Avustralya ile Akdeniz havzasının sıcak ve kurak bölgelerinde çeşitlilik gösterir. Sistematiği karmaşık olduğundan cins son yıllarda yeniden düzenlenmiş, bazı türler başka cinslere aktarılmıştır. Küçük boyları nedeniyle türlerin ayırt edilmesi çoğunlukla mikroskop altında kıllanma, yüzey dokusu ve baş yapısı incelenerek yapılır. Birkaç türü insan yapılarına uyum sağlamış ve dünya geneline taşınmıştır; ancak türlerin büyük çoğunluğu doğal yaşam alanlarında yaşayan zararsız böceklerdir.