Molinia caerulea

Molinia caerulea, buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait, çok yıllık, sık öbekler oluşturan bir ot türüdür. Islak ve besince fakir topraklarla özdeşleşmiş olan bu bitki, Avrupa'daki fundalık ve turbalık alanların en karakteristik otlarından biridir. Türün adındaki "caerulea" (mavimsi) sözcüğü, çiçek salkımlarının morumsu mavi tonuna işaret eder.

Bitki kalın, sıkı öbekler hâlinde büyür; çiçekli gövdeleri genellikle yarım metre ile bir metreyi aşan boylara ulaşabilir. Gövdeler neredeyse boğumsuzdur; boğumlar tabana yakın toplanmıştır, bu da türün tanınmasında yardımcı bir özelliktir. Yaprakları uzun, dar ve yassıdır. Yaz ortası ile sonunda açan dar ve uzun salkımlar morumsu, mavimsi ya da koyu renkli başakçıklar taşır. Sonbaharda yapraklar sarımsı kahverengiye döner ve kışın kurur.

Islak fundalıklar, turbalıklar, bataklık kenarları, nemli çayırlar ve açık orman alanları tipik yaşam alanlarıdır. Asidik ve besince fakir topraklarda yaygındır; su düzeyi mevsime göre değişen alanlarda iyi gelişir. Tabanda kalınlaşmış gövde parçalarında besin depolar ve her ilkbaharda bu depolardan yeniden sürer. Sıkı öbekleri pek çok küçük omurgasız ve kuş için barınak sağlar; bazı kelebek türlerinin tırtılları da bu bitkiyle beslenir.

Türün yayılış alanı Avrupa'nın büyük bölümünü, Batı Asya'yı ve Kuzey Afrika'nın bazı kesimlerini kapsar; Kuzey Amerika'ya da taşınmıştır. Bazı bölgelerde, drenaj ve hava kirliliğiyle gelen azot birikimi sonucu fundalıkları kaplayarak diğer bitkilerin yerini aldığı bilinir. Bahçecilikte ise sonbahar renkleri ve zarif salkımları için süs bitkisi olarak yetiştirilir. Buğdaygiller familyası dünya genelinde on binden fazla türle çiçekli bitkilerin en büyük familyalarından biridir; tahıllar, yem bitkileri ve çayır otları gibi insan için son derece önemli bitkileri içerir ve karasal ekosistemlerin büyük bölümünde bitki örtüsünün temelini oluşturur. Buğdaygillerin çoğu gibi rüzgârla tozlaşır; çiçeklerinde gösterişli taç yapraklar bulunmaz, bunun yerine çiçek tozları rüzgârla taşınır ve tanıma çoğunlukla başakçık ile kavuzların yapısına dayanır.