Modicogryllus bordigalensis bordigalensis (Latreille, 1804)

Modicogryllus bordigalensis bordigalensis, cırcır böcekleri ailesine (Gryllidae) ait Modicogryllus bordigalensis türünün bir alt türüdür. Alt türler genel görünüş bakımından birbirine benzer ve çoğunlukla coğrafi yayılış ile küçük morfolojik farklarla ayrılır. Bu tür günümüzde çoğunlukla Eumodicogryllus cinsi altında değerlendirilir.

Modicogryllus ve yakın akrabası Eumodicogryllus cinsleri, küçük ve orta boylu, genellikle kahverengi tonlarda tarla cırcır böceklerini kapsar. Bu cinslerin üyeleri Gryllus türlerinden daha küçük ve daha narin yapılıdır; başlarında çoğu zaman açık renkli bantlar ya da lekeler bulunur. Erkekler ötebilir ve sesleri özellikle sıcak yaz gecelerinde duyulur. Nemli çayırlar, su kenarları, tarım alanları ve otlu açıklıklar gibi yerlerde toprak yüzeyinde, taş ve bitki artıkları altında yaşarlar.

Bu gruptaki türler Avrupa'nın güneyinden Kuzey Afrika'ya, Orta Doğu ve Orta Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir. Yetişkinler çoğunlukla yaz aylarında görülür ve bazı türler ışığa gelebilir. Tarla cırcır böcekleri tarım alanlarında genellikle zararsızdır; yalnızca çok kalabalık oldukları durumlarda fidelere sınırlı zarar verebilirler.

Cırcır böcekleri (Gryllidae), düz kanatlılar (Orthoptera) takımının uzun antenli alt takımı Ensifera içinde yer alır. Çekirgelerden farklı olarak antenleri çoğunlukla vücut boyundan uzundur; dişilerin karın ucunda iğne ya da mızrak biçiminde bir yumurta koyma borusu bulunur ve karın ucunda bir çift belirgin serkus taşırlar. Arka bacakları sıçramaya uygun biçimde kalınlaşmıştır. Ötebilen türlerde erkekler ön kanatlarını birbirine sürterek ses çıkarır, sesi ise ön bacaklarının kaval kısmındaki kulak zarlarıyla algılarlar.

Bu böcekler eksik başkalaşım geçirir: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç kez deri değiştirerek büyür ve kanatları son gömlek değişimlerinde gelişir. Çoğunlukla hepçildirler; bitki artıkları, tohumlar, mantar ve küçük omurgasız kalıntılarıyla beslenirler. Toprak yüzeyindeki organik maddenin parçalanmasına katkıda bulunurlar ve kertenkeleler, kuşlar, örümcekler ile küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır.