Microstegium vimineum

Microstegium vimineum, Japon ip otu olarak da anılan, tek yıllık bir buğdaygildir. Yayılıcı gövdeleri boğumlardan köklenerek yere yatar ve sık örtüler oluşturur; dik dalları genellikle bir metreye kadar uzanabilir. Yapraklar kısa, mızrak biçimli ve açık yeşildir; orta damar boyunca, yaprağın ortasından hafifçe kaymış gümüşi bir şerit bulunması türün tanınmasını kolaylaştırır.

Bitki yaz sonu ve sonbaharda ince, parmak biçimli başak benzeri salkımlar oluşturur. Bazı çiçekler kınlar içinde kalarak açılmadan kendi kendini döller. Tohumları toprakta birkaç yıl canlı kalabilir. Gölgeye son derece dayanıklıdır; bu özellik onu buğdaygiller arasında farklı kılar.

Tür, Doğu ve Güneydoğu Asya'nın doğal bitkisidir. Kuzey Amerika'ya taşınmış ve burada orman tabanlarında, akarsu kenarlarında ve yol kenarlarında hızla yayılarak en sorunlu istilacı bitkilerden biri hâline gelmiştir. Yerli bitkileri bastırır, toprak özelliklerini değiştirir ve orman yenilenmesini engelleyebilir. Tohumları su, hayvanlar, ayakkabılar ve araçlarla taşınır.

Buğdaygiller (Poaceae), dünya genelinde on binden fazla türü olan ve hemen her karasal yaşam ortamında bulunan büyük bir çiçekli bitki familyasıdır. Üyelerinin gövdeleri boğumlu ve genellikle içi boştur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ile başlar ve kın ile yaprak ayası arasında dilcik (ligül) adı verilen ince bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşmaya uyum sağlamıştır; başakçık adı verilen birimler hâlinde toplanır. Familya, tahıllar ve yem bitkileri aracılığıyla insanlık için en önemli bitki gruplarından biridir; çayır ve meralarda toprağı tutar, pek çok böcek, kuş ve memeliye besin ve barınak sağlar.

Buğdaygillerin bu tür küçük ve gösterişsiz üyeleri, bitki örtüsünün yapısında önemli bir yer tutar. Lifli kök sistemleri toprağı bağlayarak aşınmayı azaltır, ölü yaprak ve gövdeleri toprağa organik madde kazandırır. Tohumları kuşlar ve küçük memeliler, yaprakları ise otçul hayvanlar ve pek çok böcek larvası için besin kaynağıdır.