Microhoria rubriceps (Pic, 1896)

Microhoria rubriceps, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının Anthicidae familyasına ait küçük bir böcek türüdür. Tür adı Latince "kırmızı başlı" anlamına gelir ve başın kırmızımsı rengine işaret eder; bu özellik koyu renkli vücutla belirgin bir karşıtlık oluşturur.

Anthicidae familyasının üyeleri, kabaca karıncaya benzeyen küçük böceklerdir. Başları arkaya doğru daralarak belirgin bir boyuna geçer, pronotum çoğunlukla dar ve uzunca, elitralar ise daha geniştir. Antenler ipliksi ya da hafifçe uca doğru kalınlaşan yapıdadır. Vücut genellikle ince tüylerle örtülüdür ve renkleri koyu kahverengi, siyah ya da kırmızımsı tonlar arasında değişir. Hızlı ve çevik hareketleri nedeniyle arazide gerçekten de karıncalarla karıştırılabilirler. Microhoria cinsi, Anthicidae familyasının Anthicinae alt familyasına ait, özellikle Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın sıcak ve kurak bölgelerinde çok sayıda türle temsil edilen bir cinstir. Bu cinsin üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, tüylü ve çoğunlukla koyu renkli böceklerdir; bazı türlerde baş ya da pronotum kırmızımsı renkte olabilir. Erginler sıklıkla bozkır ve maki bitki örtüsündeki çiçekler ve çalılar üzerinde görülür.

Bu familyanın erginleri ve larvaları çoğunlukla toprak yüzeyinde, bitki döküntüsü, çürümekte olan bitkisel maddeler ve taş altları gibi nemli mikro ortamlarda yaşar. Beslenmeleri büyük ölçüde fırsatçıdır: mantar sporları ve hifleri, polen, çürümekte olan organik madde ve küçük omurgasız artıkları besinleri arasında yer alır. Bazı türler küçük eklem bacaklıları da avlayabilir. Erginler sıcak mevsimlerde ışığa gelebilir ve çiçekler üzerinde ya da kıyı ve dere kenarlarındaki çalılıklarda süpürme ağıyla toplanabilir.

Anthicidae üyelerinin bir kısmı, kantaridin adlı savunma maddesine ilgi duymalarıyla bilinir; bu maddeyi taşıyan yağ böcekleri ve benzeri böceklerin kalıntılarına toplanabilirler. İnsan için zararlı değillerdir ve ekonomik açıdan önemli bir zararlı olarak bilinmezler. Ayrışma süreçlerine katkıları ve toprak yüzeyindeki besin ağlarındaki yerleri nedeniyle ekosistemin küçük ama kalıcı bileşenleri arasında sayılırlar. Türlerin kesin ayrımı çoğunlukla mikroskop altında vücut ayrıntıları ve erkek genital yapısı incelenerek yapılır.