Mibora minima

Mibora minima, buğdaygiller familyasının en küçük üyelerinden biri olan tek yıllık bir ottur. Genellikle yalnızca 2 ile 15 santimetre boyunda, sık tutamlar oluşturan, çok ince gövdeli ve iplik gibi yapraklı minik bir bitkidir. Bu küçüklüğü nedeniyle gözden kolayca kaçar.

Çiçek durumu tek yana yönelmiş, ince ve kısa bir başak benzeri salkımdır. Başakçıklar tek çiçekli, çok küçük ve genellikle kırmızımsı mor renklidir. Bitki ilkbaharın erken dönemlerinde, çoğu ottan çok önce çiçeklenir ve yaz kuraklığı başlamadan yaşam döngüsünü tamamlayarak tohum bırakır; olumsuz dönemi tohum olarak geçirir.

Tür, kumlu ve çakıllı topraklarda; kıyı kumullarında, açık kumluklarda, seyrek bitki örtülü alanlarda ve yol kenarlarında yetişir. Batı Avrupa'nın Atlantik kıyılarından Akdeniz havzasına kadar uzanan bir yayılışa sahiptir. Rekabete dayanıksız olduğundan çıplak toprak açıklıklarına bağımlıdır.

Buğdaygiller (Poaceae), dünya genelinde on binden fazla türü olan ve hemen her karasal yaşam ortamında bulunan büyük bir çiçekli bitki familyasıdır. Üyelerinin gövdeleri boğumlu ve genellikle içi boştur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ile başlar ve kın ile yaprak ayası arasında dilcik (ligül) adı verilen ince bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşmaya uyum sağlamıştır; başakçık adı verilen birimler hâlinde toplanır. Familya, tahıllar ve yem bitkileri aracılığıyla insanlık için en önemli bitki gruplarından biridir; çayır ve meralarda toprağı tutar, pek çok böcek, kuş ve memeliye besin ve barınak sağlar.

Buğdaygillerin bu tür küçük ve gösterişsiz üyeleri, bitki örtüsünün yapısında önemli bir yer tutar. Lifli kök sistemleri toprağı bağlayarak aşınmayı azaltır, ölü yaprak ve gövdeleri toprağa organik madde kazandırır. Tohumları kuşlar ve küçük memeliler, yaprakları ise otçul hayvanlar ve pek çok böcek larvası için besin kaynağıdır.