Mesagroicus elongatus Reitter, 1915

Mesagroicus elongatus, kınkanatlılar (Coleoptera) takımının hortumlu böcekler ailesine (Curculionidae) ait bir böcek türüdür. 1915 yılında Edmund Reitter tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latincede uzatılmış anlamına gelir ve görece uzun gövdesine işaret eder.

Mesagroicus cinsi, kısa hortumlu böcekler alt familyası Entiminae içinde yer alır. Üyeleri genellikle 4–8 mm boyunda, toprak renkli, gri, kahverengi ya da bej pullarla kaplı, uçamayan ya da zayıf uçan böceklerdir. Hortumları kısa ve kalındır; vücut renkleri yaşadıkları toprak zeminle uyum sağlayarak onları iyi gizler. Cins özellikle Akdeniz havzası, Orta Asya ve bozkır bölgelerinde çok sayıda türle temsil edilir.

Bu böceklerin larvaları toprakta yaşar ve çeşitli otsu bitkilerin kökleriyle beslenir. Erginler genellikle gece ya da alacakaranlıkta aktiftir; gündüzleri taş altlarında, bitki diplerinde veya toprak çatlaklarında saklanır. Kurak ve yarı kurak bozkırlar, kayalık yamaçlar ve seyrek bitki örtülü alanlar tipik habitatlarıdır. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır; bu durum, cinsin birçok türünün dar bir coğrafi alana özgü olmasına yol açmıştır.

Hortumlu böcekler (Curculionidae), dünyada 80 binden fazla tanımlanmış türüyle hayvanlar âleminin en kalabalık ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri neredeyse tamamen bitkisel besinlerle beslenir; köklerden, gövdelerden, tomurcuklardan, tohumlardan ve meyvelerden yararlanan türler vardır. Bu nedenle bir kısmı tarım ve ormancılıkta zararlı olarak bilinirken, belirli bitkilere bağlı bazı türler istilacı yabancı otlara karşı biyolojik mücadelede kullanılır. Doğal ekosistemlerde ise bitki topluluklarının dengesinde, kuşlar ve diğer böcek yiyiciler için besin kaynağı olarak önemli rol oynarlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ısırmaz ve zehirli değildirler.