Melica persica subsp. persica

Melica persica subsp. persica, buğdaygiller (Poaceae) familyasının inciotu cinsi Melica içinde yer alan Melica persica türünün tipik alttürüdür. Türün adı, ilk tanımlandığı bölge olan İran'a gönderme yapar. Melica persica, Batı ve Orta Asya'nın kurak dağlarında yaygın, birkaç alttüre ayrılmış değişken bir türdür.

Çok yıllık, sık öbekler oluşturan bir ottur. Gövdeleri dik ya da yükselicidir ve tabanları eski yaprak kınlarıyla örtülüdür. Yaprakları dar, çoğunlukla kıvrık ve grimsi yeşildir. Çiçek durumu dar, sık ve başak görünümlü bir salkımdır. Melica cinsinde başakçıkların ucunda kısır lemmalardan oluşan küçük bir topuz bulunur; bu yapı cinsin önemli tanıma özelliklerindendir. Lemmaları kenarlarda uzun, ipeksi tüylüdür ve olgun çiçek durumu tüylü, gümüşi bir görünüm kazanır.

Kuru, taşlı ve kayalık dağ yamaçlarında, kireçtaşı kayalıklarında, bozkırlarda ve seyrek çalılıklarda yetişir. İlkbahar sonu ve yaz başında çiçeklenir. Rüzgârla tozlaşır; tüylü lemmalar tohumların rüzgârla dağılmasına yardımcı olur. Derin kök sistemi sayesinde yaz kuraklığına dayanabilir ve sığ, taşlı topraklarda tutunur.

Tür genel olarak Anadolu, Kafkasya, İran ve Orta Asya'yı içeren bölgede yayılış gösterir. Türkiye'de inciotu cinsinin birçok türü bozkır ve kayalık alanların karakteristik bitkileridir. Bu otlar, kurak dağ ekosistemlerinde toprağın korunmasına katkıda bulunur ve otlayan hayvanlar için ek bir yem kaynağı oluşturur; tüylü çiçek durumları nedeniyle bazı akrabaları süs bitkisi olarak da yetiştirilir.

İnciotu cinsi Melica dünyada yaklaşık yüz kadar türü kapsar. Türkiye, bu cinsin Batı Asya'daki önemli çeşitlilik alanlarından biridir.