Melica ciliata

Melica ciliata, buğdaygiller (Poaceae) ailesinin Melica cinsine ait çok yıllık otsu bir bitkidir. Kuru ve taşlık yerlerde kümeler oluşturan bu ot, olgunlaştığında ipeksi tüylerle kaplanan, yoğun ve başak benzeri salkımlarıyla kolayca tanınır. Tür adı Latincede kirpikli anlamına gelir ve çiçek pullarının kenarındaki uzun tüylere gönderme yapar.

Bitki genellikle 30 ile 80 santimetre arasında boylanır. Gövdeleri dik ve ince, yaprakları dar, çoğu zaman kenarlarından içe doğru kıvrılmış ve gri yeşil renklidir. Çiçek durumu sıkı, silindirik ve tek yöne yatkın bir salkımdır. Başakçıklarda dış çiçek pulunun sırtı uzun, beyazımsı tüylerle kaplıdır; meyve olgunlaştıkça bu tüyler açılarak tüm salkıma pamuksu, gümüşi bir görünüm verir. Çiçeklenme ilkbahar sonundan yaz ortasına kadar sürer.

Güneşli, kurak ve iyi drene olan yaşam alanlarını tercih eder: kayalıklar, taş duvarlar, kireçtaşı yamaçlar, kuru çayırlar, yol kenarları ve seyrek çalılıklar başlıca yetişme yerleridir. Kalkerli toprakları sever ve yoksul topraklarda bile yaşayabilir. Tohumları tüyleri sayesinde rüzgârla taşınır. Kuraklığa dayanıklılığı ve süs değeri taşıyan tüylü salkımları nedeniyle zaman zaman kaya bahçelerinde ve kuru peyzaj düzenlemelerinde süs otu olarak da kullanılır.

Türün yayılış alanı Avrupa'nın orta ve güney kesimlerinden Kuzey Afrika'ya ve Güneybatı Asya'ya kadar uzanır. Melica cinsi dünyanın ılıman bölgelerinde yayılış gösteren onlarca tür içerir ve bu türler genellikle orman kenarı, kayalık ve kuru çayır otlarıdır. Bu cinsin üyeleri hayvanlar için otlak bitkisi olarak sınırlı öneme sahiptir.

Türün ülkemizde de kurak ve kayalık yamaçlarda yetiştiği bilinmektedir. Melica türleri, başakçıklarının yapısı ve çiçek pullarının özellikleriyle birbirinden ayrılır; bu nedenle tanımada olgun salkımların incelenmesi yararlıdır.