Megachile maritima (Kirby, 1802)

Megachile maritima, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Megachilidae ailesine ait, yaprak kesen arılar olarak bilinen Megachile cinsinden yalnız yaşayan bir arı türüdür. Adından da anlaşılacağı gibi özellikle kıyı kumullarında ve kumlu alanlarda yaşamasıyla bilinir. Oldukça iri bir türdür; erkeklerin ön ayakları genişlemiş ve açık renkli kıllarla saçaklanmıştır. Dişiler yuvalarını genellikle kumlu toprakta kazdıkları tünellere yapar ve hücreleri kestikleri yaprak parçalarıyla döşer. Avrupa'dan Asya'ya kadar yayılış gösterir.

Megachile cinsinin dişileri, diğer arıların çoğundan farklı olarak polenleri arka bacaklarında değil, karın altındaki yoğun kıllardan oluşan polen fırçasında (skopa) taşır. Bu nedenle çiçek üzerinde toplanmış polen, karnın alt yüzünde sarı ya da turuncu bir tabaka olarak görülür. Güçlü ve geniş çeneleri, bitki yapraklarından düzgün yuvarlak ya da oval parçalar kesmeye veya çamur, reçine ve bitki lifleriyle çalışmaya uygundur. Erkekler genellikle dişilerden biraz küçüktür ve bazı türlerde ön bacakları genişlemiş, açık renkli saçaklı bir yapı taşır.

Bu cinsin üyeleri yalnız yaşayan arılardır; kraliçe, işçi ya da ortak bir koloni yoktur. Her dişi yuvasını kendi kurar, hücrelere polen ve nektardan oluşan bir besin topağı yerleştirir, üzerine tek bir yumurta bırakır ve hücreyi kapatır. Larva bu besinle gelişir, yuva içinde pupa olur ve ergin genellikle bir sonraki mevsim ortaya çıkar. Türlere göre yuvalar ölü odun içindeki böcek galerilerinde, bitki saplarında, toprakta, taş altlarında ya da çamurdan yapılmış hücrelerde bulunur. Bazı türler yaprak parçaları kullanırken bazıları çamur ve küçük taş tanelerinden sert hücreler örer.

Yaprak kesen ve harç arıları, özellikle baklagiller (Fabaceae) ve papatyagiller (Asteraceae) gibi bitki ailelerinin önemli tozlayıcılarıdır. Yaz aylarında, çiçekli kurak alanlarda, bozkırlarda, çayırlarda ve bahçelerde etkindirler. İnsanlar için tehlikeli değildirler; dişilerin iğnesi vardır ancak saldırgan değildirler ve ancak sıkıştırıldıklarında sokabilirler. Bazı türlerin yuvalarına guguk arıları (örneğin Coelioxys türleri) asalaklık eder.