Mediimorda attalica (Schilsky, 1895)

Mediimorda attalica, kın kanatlılar (Coleoptera) takımına bağlı Mordellidae ailesinden, Mediimorda cinsine ait bir böcek türüdür. Tür ilk olarak Schilsky, 1895 tarafından tanımlanmıştır. Ailenin diğer üyeleri gibi küçük, kama biçimli ve çiçekler üzerinde etkin bir böcektir. Bu grubun türleri Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzası ve çevresinde zengin bir çeşitlilik gösterir.

Mediimorda, Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzası ve çevresinde dağılış gösteren küçük bir mordellid cinsidir. Bu cinsin üyeleri genellikle küçük ve orta boylu, ince yapılı böceklerdir; vücut yüzeyleri, ailenin diğer üyelerinde olduğu gibi, ince tüylerle kaplıdır ve bu tüyler çoğu zaman açık renkli lekeler ya da desenler oluşturur. Morfolojik olarak Mordella ve yakın cinslere benzerler ve ayrımları uzmanlık gerektiren ince karakterlere dayanır.

Mordellidae, Türkçede bazen kuyruklu çiçek böcekleri olarak da anılan, kama biçimli gövdeleriyle kolayca tanınan bir böcek ailesidir. Vücut yanlardan basık, arkaya doğru incelen bir yapıdadır ve karın ucundan arkaya uzanan sivri bir çıkıntı (pigidyum) bulunur. Başları aşağıya doğru eğiktir, arka bacakları ise iyi gelişmiştir. Rahatsız edildiklerinde arka bacakları ve karın uçlarıyla sıçrayarak, takla atarak kaçmaları bu ailenin en tipik davranışlarından biridir. Dünya genelinde binlerce türü bilinen geniş bir ailedir.

Ergin bireyler özellikle ilkbahar ve yaz aylarında çiçekler üzerinde görülür; papatyagiller, maydanozgiller ve gülgiller gibi açık yapılı çiçeklerde polen ve nektarla beslenirler. Bu sırada polen taşıyarak tozlaşmaya katkıda bulunurlar. Hızlı hareket eden, ürkek böceklerdir ve tehlike anında çiçekten aniden düşerek ya da uçarak uzaklaşırlar. Larvalar ise ergin bireylerden çok farklı bir yaşam sürer: türüne göre otsu bitkilerin gövdelerinin içinde, çürüyen odunda ya da mantar dokusunda gelişirler.

Bu böcekler insanlar için zararsızdır; ısırmaz, sokmaz ve zehirli değildir. Ekosistemde tozlaşmaya katkıları ve çürüyen bitkisel maddelerin ayrışmasındaki rolleriyle önem taşırlar. Türlerin çoğu birbirine çok benzediğinden, kesin teşhis genellikle uzman incelemesi ile arka bacaklardaki ince çentiklerin, renk deseninin ve erkek üreme organlarının karşılaştırılmasıyla yapılır.