Medetera jacula (Fallén, 1823)

Medetera jacula, uzun bacaklı sinekler (Dolichopodidae) familyasının Medeterinae alt familyasına ait bir türdür. 1823 yılında Fallén tarafından tanımlanmıştır ve Avrupa'da Medetera cinsinin bilinen türlerindendir.

Bu cinsin üyeleri genellikle 2 ile 5 milimetre uzunluğunda, gri tozlu ya da hafif yeşilimsi metalik parıltılı, ince yapılı sineklerdir. İri gözleri, saydam kanatları ve uzun, ince bacakları vardır. Medetera türleri ağaç gövdesi gibi dikey yüzeylerde başları yukarı dönük dik bir duruşla, hareketsiz beklemeleriyle tanınır; bu konumdan yakınlarına gelen küçük böceklere hızla atılırlar. Cinsteki türlerin birbirinden ayrılması bacaklardaki kıllar, kanat damarlanması ve erkek genital yapılarına dayanır.

Bu cinsin üyeleri genellikle ormanlar, parklar ve ağaçlık alanlarda, ağaç gövdeleri ve kütükler üzerinde yaşar. Erişkinler küçük sinekler, yaprak bitleri, tripsler ve benzeri küçük eklembacaklılarla beslenen yırtıcılardır. Larvalar ağaç kabuğunun altında gelişir; birçok türde kabuk böceklerinin galerilerine girerek bu böceklerin larva ve pupalarını tüketirler. Bu özellikleri nedeniyle Medetera türleri ormanlarda kabuk böceği populasyonlarını sınırlayan doğal düşmanlar olarak değerlendirilir.

Dolichopodidae familyası dünya genelinde binlerce tür içerir ve Medetera bu familyanın en kalabalık cinslerinden biridir. Cinsin üyeleri Kuzey Yarımküre ormanlarında özellikle zengin bir çeşitlilik gösterir. Ormancılık araştırmalarında kabuk böceği tuzaklarına sıkça yakalanmaları, bu sineklerin kabuk böcekleriyle olan sıkı ilişkisinin bir göstergesidir. Bazı türlerin larvalarının tek bir galeride birden çok avı tükettiği bilinmektedir.

Tür Avrupa'da yaygındır ve Palearktik bölgenin çeşitli kesimlerinde bilinmektedir. Erişkinler sıcak aylarda görülür. İnsanlar için zararsızdır ve orman ekosistemlerinde faydalı bir böcek olarak kabul edilir.