Macheiroiulus martini (Enghoff, 1995)

Macheiroiulus martini, çift bacaklı kırkayaklar (Diplopoda) sınıfının Julida takımına bağlı Julidae familyasından, Macheiroiulus cinsine ait bir kırkayak türüdür. Tür, Henrik Enghoff'un 1995 yılında Doğu Akdeniz julidleri üzerine yaptığı çalışmada tanımlanmıştır. Türe özgü ayrıntılı bilgiler sınırlı olsa da, genel yapısı ve yaşam biçimi akrabalarına benzer.

Macheiroiulus, Julidae familyasına ait, az sayıda türü bulunan ve Doğu Akdeniz çevresinden bilinen küçük bir kırkayak cinsidir. Cins, diğer julid cinslerinden esas olarak erkeklerin gonopod yapısındaki özelliklerle ayrılır; dış görünüşte ise familyanın tipik silindirik, sert kabuklu vücut yapısını taşır. Bu tür küçük cinsler çoğunlukla sınırlı bir coğrafyada yaşayan ve yeterince araştırılmamış türlerden oluşur.

Julidae üyeleri, halk arasında genellikle yılan kırkayakları olarak bilinen, uzun, silindir biçimli ve sert kabuklu eklem bacaklılardır. Vücutları çok sayıda halkadan oluşur ve halkaların çoğunda iki çift bacak bulunur; bu özellik Diplopoda sınıfının, yani çift bacaklı kırkayakların temel ayırt edici niteliğidir. Erkeklerde yedinci halkadaki bacaklar çiftleşmeye yarayan gonopodlara dönüşmüştür. Tehdit edildiklerinde vücutlarını sıkı bir sarmal biçiminde kıvırır, yan taraflarındaki bezlerden kötü kokulu ve tahriş edici salgılar çıkarabilirler.

Bu kırkayaklar nemli ortamları sever; orman tabanında, yaprak döküntüsü altında, taş ve kütük altlarında, toprakta ve bazen mağara girişlerinde yaşarlar. Başlıca besinleri çürümekte olan yapraklar, odun parçaları ve bunlar üzerinde gelişen mantar ile bakterilerdir. Bu nedenle ölü bitki maddesinin parçalanmasında ve toprağın verimliliğinin korunmasında önemli bir ekolojik rol üstlenirler. Yumurtalarını toprağa bırakırlar; yavrular az sayıda halka ve bacakla çıkar, her deri değiştirmede yeni halkalar ekleyerek büyür ve olgunluğa birkaç yılda ulaşabilirler.

İnsanlar için tehlikeli değildirler; ısırmaz ya da sokmazlar. Ancak savunma salgıları cilde ve özellikle gözlere temas ettiğinde hafif tahrişe yol açabilir, bu yüzden tutulduktan sonra eller yıkanmalıdır. Bu tür toprak kırkayakları, yaşam alanlarının bozulmasına ve kurumasına karşı duyarlı olduklarından ormanlık alanların sağlığı hakkında da bilgi veren canlılardır.