Lycaeopsis themistoides Claus, 1879

Lycaeopsis themistoides, amfipodlar (Amphipoda) takımına bağlı küçük bir deniz kabuklusudur ve Claus, 1879 tarafından bilim dünyasına tanıtılmıştır. Lycaeopsis cinsi, açık deniz amfipodlarını kapsayan Hyperiidea grubuna ait küçük kabuklulardır. Bu cinsin üyeleri birkaç milimetre boyunda, yarı saydam, görece tıknaz vücutlu hayvanlardır; tür adındaki themistoides sözcüğü, hiperiidlerin bilinen cinslerinden Themisto'ya benzerliğine işaret eder.

Amfipodlar (Amphipoda), yüksek kabuklular (Malacostraca) sınıfına bağlı, dünyada on bini aşkın türü bulunan büyük bir takımdır. Vücutları genellikle yandan basık, kabukları sert olmayan kitin bir örtüyle kaplıdır; göğüs bacaklarının bir kısmı yürümeye, ön çiftler ise çoğunlukla avı ya da besini tutmaya yarayan kıskaç benzeri yapılara dönüşmüştür. Dişiler yumurtalarını göğüslerinin altındaki kuluçka kesesinde taşır ve yavrular serbest larva evresi geçirmeden, erginlere benzeyen küçük bireyler olarak çıkar.

Hiperiid amfipodlar dipte değil, su kolonunda yaşar ve planktonun bir parçasıdır. Bu grubun birçok üyesi denizanaları, sifonoforlar ve salpalar gibi jelatinimsi plankton hayvanlarıyla birlikte yaşar, onların dokularıyla beslenir ve yavrularını onların vücuduna bırakır. Lycaeopsis türleri ılık ve ılıman okyanusların açık sularında, çoğunlukla yüzeye yakın katmanlarda bulunur.

Bu küçük kabuklular deniz ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarındandır: organik maddeyi parçalayarak ayrışmaya katkıda bulunur, kendileri de balıkların, kalamarların ve deniz kuşlarının başlıca besinleri arasında yer alır. Kirliliğe ve ortam değişikliklerine duyarlı oldukları için bilimsel çalışmalarda deniz ortamının sağlığını gösteren canlılar olarak da kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Tür, Atlas, Hint ve Büyük okyanusların ılık sularında geniş bir yayılışa sahiptir ve Akdeniz'den de bildirilmiştir. Türün ayrıntılı yayılışı ve Türkiye denizlerindeki durumu, özellikle Akdeniz ve Ege kıyılarında yapılan bilimsel taramalarla ortaya konan kayıtlara dayanır. Boyunun küçüklüğü ve yaşam ortamı nedeniyle doğada çıplak gözle fark edilmesi zordur; tanımlanması genellikle örneklerin mikroskop altında incelenmesini gerektirir. Koruma durumu ayrıca değerlendirilmemiştir.